بر دو آلكالوئيد يادشده يك مادهء سومى نيز در گياه مشخص شده كه به آن ماده نيز نام ماندرا گورين دادهاند
[ G . I . M . P ]
. در گزارش ديگرى آمده است كه در ريشهء گياه آلكالوئيدهاى هيوسيامين ، هيوسين ، پسى - هيوسيامين « 1 » ، كوسكوهيگرين و ماندراگورين يافت مىشود
[ S . G . I . M . P ]
.
خواص - كاربرد
داروى گياهى كه از ريشهء ماندرا گورا تهيه مىشود به نظر مىرسد كه بشر از روزگاران كهن مىشناخته است .
در كتاب طب سنتى چين كه در قرن 28 قبل از ميلاد در چين مورد استفاده بوده است لفاح بعنوان يكى از پنج سمّ معروف ذكر شده و 4 سمّ ديگر گياه دند « 2 » ، گياه آكونيت يا بيش « 3 » ، گياه خربق « 4 » و مادهء كانتاريد ( كه از حشرهء ذراريح گرفته مىشود ) است . شرح گياهان فوق با خواص آنها به تفصيل در جلدهاى ديگر اين مجموعه آورده شده و شرح ذراريح نيز در آخر اين بخش خواهد آمد .
حكيم معروف چينى به نام
Machi
( قرن دهم قبل از ميلاد ) لفّاح را در رديف شش داروى مفيد و معروف ديگر مىدانسته و نام پنج داروى ديگر را
Ephedra
، پوست پرتقال و مركبات ، گياه
Citrus fusca
،
Pinella tuberifera
و
Boymia rutoecarpa
ذكر كرده است كه شرح خواص سه داروى اول به تفصيل در جلدهاى ديگر اين مجموعه آمده است .
در دوران كهن در چين بيشتر از گرد ريشهء آن براى از بين بردن حشرات نظير كنه و طفيلىهاى حيوانات استفاده مىشده است . در هند از ريشهء گياه كه داراى خواصى شبيه بلّادون است به عنوان خوابآور ، آرامبخش ، بىحسكننده ، بازكنندهء مردمك چشم و در بعضى مناطق به عنوان مادهء مخدّر استفاده مىشود و بههرحال چون سمّى است ، در مصرف آن بايد نهايت دقت به عمل آيد و مصرف آن بهطور حتم با نظر و نظارت پزشك باشد .
در طب سنتى براى انسان به مقدار خيلى كم و محدود براى تسكين آنژين و سرفه
هامش
( 1 ) .- Hyoscyamin( 2 ) .Croton tiglium( 3 ) .Aconitum( 4 ) .Veratrum