ذراريح
در ايران بهطور كلى « كانتاريد » گفته مىشود و در كتب طب سنتى با نام « ذراريح » آمده است . در كتب فارسى قديم با اسامى « باغوجه » ، « كوژخار » ، « كاغنه » ، « آله كلو » و « عروسك » ، « كادنه » و « مگسك » نامبرده مىشود . به تركى « آلاكلنگ » و در مازندران « دارساس » و در اصفهان آن را « سن » نامند . به فرانسوى آن را
Cantharide
و
Cantharide officinale
و
Cantharide vesicante
و
Mouche d'Espagne
و به انگليسى
Cantharide
نامند . حشرهاى است از سخت بالپوشان از خانوادهء
Meloideae
نام علمى آن
Cantharis vesicatoria
يا
Lytta vesicatoria
مىباشد .
توضيح : در مورد اين حشره به علت خاصيت دارويى كه دارد ، در بخش شاهدانه جلد اوّل اين مجموعه و همچنين در بخش لفاح اين كتاب ، توضيحى داده شده است .
مشخصات
حشرهاى است سخت بالپوش مادهء آن به طول 25 - 15 ميلىمتر و نر آن كوچكتر است . بالهاى حشره به رنگ سبز فلزى يا آبىرنگ برّاق است و گاهى خطوط طولى مسى روى آن ديده مىشود . شاخكهاى آن سياه و نسبتا دراز و بندبند است . ذراريح معمولا در ماه خرداد به صورت حشره ظاهر مىشود . مادهء آن تخمهاى خود را به مقدار زيادى در خاك مىگذارد كه در دورهء يك سال تحولات مراحل مختلفهء تخم و لارو و حشره در آنها صورت مىگيرد . تخمها در ماه ارديبهشت به شكل لاروهاى به