علف هفت بند مرغان
به فارسى « هزار بندك » و « علف هفت بند مرغان » و در كتب طب سنتى با نام عربى آن « طرنه » ذكر شده . از گروه گياهان جنس
Polygonum
مىباشد . به فرانسوى به آن
Renouee des oiseaux
و
Centinode
و
Trainasse
و به انگليسى
Knot grass
و
Bird ? s knotgrass
گويند . گياهى است از خانوادهء
Polygonaceae
نام علمى آن
Polygonum aviculare L .
مىباشد .
مشخصات
علف هفت بند مرغان گياهى است يك ساله ، كوتاه ، داراى ساقهاى پرگره ، خوابيده روى زمين طول آن در حدود 50 - 20 سانتىمتر است ، برگهاى آن ريز نوكتيز .
گلهاى آن قرمزرنگ كمى مايل به سبز و كوچك است . اين گياه از علفهاى بسيار سمج در كشاورزى است و به سادگى از بين نمىرود و حتى اگر مدتها لگدمال شود ، باز به گل و دانه مىنشيند .
معمولا در چمنها و اراضى متروك و زمينهاى زراعتى در همه جا ديده مىشود .
در اغلب مناطق اروپا و آسيا و امريكاى شمالى انتشار دارد . در ايران تقريبا در تمام مناطق كشور مىرويد . در اطراف تهران ، قلهك ، كرج در مناطق شمال ايران در بندر گز ، گيلان ، آذربايجان ، اصفهان ، تفرش ، نهاوند ، بلوچستان ، سرحدات شرقى كشور و در درّه هريرود بهطور خودرو شناسايى شده است .