آوردهاند كه كرفس اهلى است و با نام كرفس معمولى در سبزيكاريها كاشته مىشود و به عنوان سبزى مصرف مىشود كه شرح آن جداگانه با ذكر خواص در جلد اول كتاب آمده است .
كرفس وحشى بهطور خودرو در ايران مىرويد و در مناطق گرمسيرى بلوچستان ، كوهستانات بختيارى ، بندر عباس ، مكران و خوى ديده شده است . تكثير اين گياه از طريق كاشت بذر آن انجام مىگيرد . از نظر خواص طبى برگ ، تخم و ريشهء آن مستعمل است .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى كرفس وحشى طبق بررسىهاى دانشمندان شيمى و آزمايشگاهها داراى كمى اسانس روغنى فرّار و آپىئين است . ميوهء آن در حدود 3 - 2 درصد اسانس زردرنگ مايل به سفيد دارد كه شامل دى - ليمونن 60 « 1 » ، دى - سلينن « 2 » و 3 - 5 / 2 درصد سدانوليد « 3 » و 5 / 0 درصد از سدانوئيك اسيد انيدريد « 4 » مىباشد . به علاوه در تخم آن در حدود 10 درصد مواد غير محلول وجود دارد
[ G . I . M . P ]
.
در گزارش بررسىهاى ديگرى آمده است كه در كرفس وحشى مواد آپىئين ، آپىژنين ، مانيت « 5 » ، اينوزيت « 6 » ، آسپاراژين « 7 » ، گلوتامين « 8 » ، كولين ، ليناماروز « 9 » و ويتامينهاى
C , B , A
[ روا ] وجود دارد . والتروئلا در گزارشى از تركيبات وحشى به جاى مواد ليناماروز و ويتامينها ، مواد پروتئين و ليناز « 10 » را ذكر كرده است . كل اسيدهاى
هامش
( 1 ) .d . Limonene 60( 2 ) .d . Selinene( 3 ) .Sedanolide( 4 ) .Sedanoic acid anhydride( 5 ) .Mannite( 6 ) .Inosite( 7 ) .Asparagine( 8 ) .Glutamine( 9 ) .Linamarose( 10 ) .Linase