گونههايى كه در ايران مىرويند :
1 .
Verbascum haesarens Fregn Bornm .
گياهى است دو ساله در جنوب شرقى ايران در كوه هزار بين كرمان و بندر عباس ديده مىشود .
2 .
V . firuzabadicum Parsa .
گياهى است دو ساله در كوههاى اطراف شيراز در فيروزآباد ، ديده مىشود .
3 .
V . sinaiticum Bth .
دو ساله است و در بلوچستان ديده مىشود .
4 .
V . phyllostachyum Boiss .
دو ساله است و در كوههاى غرب و ارقامى از آن در اراك در تراران ديده مىشود .
5 .
V . Soongaricum Schrenk .
كه مترادف آن
V . Khorassanicum Boiss .
است .
در مناطق البرز در فرحزاد ، گچسر ، حسنآباد و در كوههاى خراسان و در جنوب دنا - در غرب ايران در كوه الوند و در شمال غرب در ديلمان ديده مىشود .
6 .
V . speciosum Schrad .
گياهى است دو ساله در تپههاى جنوب تبريز و در غرب در اشترانكوه و در نهاوند ديده مىشود .
7 .
V . Cheiranthifolium Boiss
گياهى است دو ساله در قلعه توس تفرش ديده شده است .
8 .
V . persicum Hausskn .
گياهى است چند ساله و در كردستان ، نهاوند ، لرستان ديده شده است .
9 .
V . sinuatum L .
گياهى است دو ساله و در دامنههاى البرز ، جاجرود و در غرب در همدان و آذربايجان مىرويد .
10 .
V . georgicum .
كه به فرانسوى
Bouillon jaune
و به انگليسى
Yellow mullen
گفته مىشود . نام محلى آن در ايران در خرقان « دم گاو » و در بختيارى « ماهى زهره » است . اين گياه سمّى است و براى بىحس كردن و گيج كردن ماهى در موقع صيد از آن استفاده مىشود [ شليمر ] .
مطالعات و بررسىهاى علمى كه در مورد گياه بوصير
( Verbascum thapsus )
در مراكز تحقيقاتى بينالمللى انجام شده است .
گياه خشك بوصير خوب مىسوزد و قبل از كشف پنبه ، پيشينيان از برگها و ساقههاى بوصير به عنوان فتيلهء شمع استفاده مىكردند و به همين دليل نام گياه فتيلهء