قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم بوصير به عنوان داروى سرفه در ليست داروهاى ملى امريكا وارد شده ولى در سال 1936 از ليست خارج شد ، معهذا بررسىهاى وسيعى كه در سال 1986 محققان داروشناسى مردمى در اينديانا و پردو « 1 » با همكارى دانشمند گياهدرمان
Varro Tyler Ph . D
به عمل آوردند ، بوصير را به عنوان داروى بسيار متداول مردمى براى انواع ناراحتىهاى تنفسى معرفى كردند .
در تحقيقاتى كه به عمل آمده حد اقل در لولههاى آزمايشگاهى نشان داده شده است كه بوصير از رشد باكترىهاى مسبب سل جلوگيرى مىنمايد لذا براى
Scrophula
مؤثر باشد . در حال حاضر براى آرام كردن تحريكات و ناراحتىهاى ملايم تنفسى كاربرد دارد .
در مورد سرفه و التهاب گلو و حلق
در بوصير مادهء موسيلاژ يا لعاب وجود دارد كه با جذب آب متورم و ليز مىشود و اثر آن براى نرم كردن گلو و آرام كردن سرفه محسوس است . كارشناس گياهدرمان آلمانى به نام
Rudolph Fritz Weiss M . D
مىنويسد كه شهرت بوصير به عنوان داروى ضد سرفه صحيح و قابل اعتماد است .
در مورد بواسير
بوصير براى كمك به رفع ناراحتىهاى بواسير بسيار مؤثر است . در بوصير تاننهايى وجود دارد كه قابض هستند و تحقيق ديگرى نشان داده است كه بوصير داراى خاصيت ضد ورم مىباشد .
در مورد اسهال
تاننهاى قابض بوصير عامل بسيار مؤثرى براى تأييد آثار آن در درمان اسهال است .
مقدار و روش مصرف گياه
از نظر تهيه دم كرده براى آرام كردن سرفه و التهاب گلو و تا حدودى درمان اسهال
هامش
( 1 ) .Perdue