جويبارها مىرويد . در گيلان در شمال ايران و در كردستان ، تفرش ، كرمان ، بختيارى ، لرستان ، فارس ، كرمان ، بلوچستان ، يزد و طبس و دامنههاى جنوبى البرز در حاشيه سفيد رود تا 2300 متر ارتفاع انتشار دارد .
و در آخر چند گونه ديگر نيز به صورت درختچه در مناطق مختلف ايران مىرويند و به علت اينكه براى كاربرد دارويى كمتر در دسترس هستند ، از ذكر آنها خوددارى مىشود .
مشخصات عمومى بيدها
بيدها گياهانى هستند به صورت درخت يا درختچه داراى برگهاى بيضى باريك ، نوكتيز . در تعدادى از بيدها طول برگها كوتاه و در عدهاى بلند حتى تا 16 سانتىمتر طول و 2 - 1 سانتىمتر عرض مىباشد . هر ساله برگها خزان شده و مىريزند و در بهار مجددا سبز مىشوند . گلهاى آنها كه معمولا در اوايل بهار ظاهر مىشوند به صورت شاتون نر و شاتون ماده تخم مرغى يا دراز روى يك پايه و يا دو پايه ، سر به طرف بالا و در كنار شاخه گلدهنده ظاهر مىشود . ميوهء آنها به شكل كپسول است كه در ماههاى آخر تابستان با دو دريچه باز مىشوند و دانههاى متعددى كه داخل هر ميوه وجود دارد و هريك مجهز به يك كاكل پوشيده از تار و كرك ابريشمى هستند بيرون ريخته و با باد به آسانى به اطراف پراكنده مىشوند .
تمام بيدها معمولا كموبيش براى سبدبافى استفاده مىشوند ولى تعدادى از آنها براى سبدبافى بسيار مناسب هستند كه آنها را بيدهاى سبدبافى يا
Saules osiers
مىنامند و عدهاى نيز براى سبدبافى چندان مناسب نيستند زيرا شاخههاى آنها ترد و شكننده است و تنها در مواردى كه از انواع بيدهاى مناسب در منطقه وجود نداشته باشد از آنها نيز استفاده مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در پوست درخت بيد
( s . alba )
وجود گلوكوزيد ساليسين تأييد شده است و در بيد درّه گلوكوزيد ساليسين و در برگهاى تازهاش در حدود 5 / 0 درصد مادهء دافنه فلاوونولوزيد « 1 » و در شاخههاى آن پوپولوزيد « 2 »
هامش
( 1 ) .Dap hneflavonoloside( 2 ) .Populoside