يزد انتشار دارد . درختى است به بلندى 25 متر ، شاخههاى آن قطور و شكل آن شبيه فوكا مىباشد .
سرخبيد
به فارسى « سرخبيد » و به فرانسوى
Osier rouge
و
Saule pourpre
و
Verdian
و
Osier des tonneliers
و به انگليسى
Purple osier
و
Rose willow
و
Purple willow
و
Bitter willow
گفته مىشود . نام علمى آن :
elbursensis Boiss . Salix
و مترادفهاى آن
S . purpurea var pallescens Anderson
و
S . purpurea auct ( non L . )
و
S . roopii Grossh .
و
S . monandra Ard .
و
S . forbyana Smith .
و
Vetrix purpurea Rafln .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
سرخبيد درختچهاى است و گاهى نيز به شكل درخت با شاخههاى بلند قابل انعطاف و ناشكننده كه در پاييز به رنگ سرخ ارغوانى در مىآيد ظاهر مىشود .
برگهاى آن باريك دراز بيضى از دو طرف نوكتيز . روى برگ سبز مايل به كبود و پشت برگ كمرنگ يا سفيد به طول 12 - 4 سانتىمتر و عرض آن در قسمت پهن 2 - 5 / 0 سانتىمتر است . اين بيد در مناطق نيم مرطوب و مرطوب ايران در درّه چالوس و در سياهبيشه و پل زنگوله در 2600 - 2200 متر ارتفاع و در درّه كرج و در رودبار و كرمانشاه و بعضى مناطق ديگر مىرويد .
فشفشه
اين بيد را در كردستان « فشفشه » و « دار فشفشه » نامند . به فرانسوى
Saule amandier
گفته مىشود . نام علمى آن
Salix Triandra L .
و مترادفهاى آن
S . amygdalina L .
و
S . bornmulleri Haussk .
و
S . armena Schshk .
و
S . medwedwii Dode .
مىباشد .
فشفشه درختى است كوچك كه بلندى آن حدود 5 متر با شاخههاى سبز تيره بلند نرم قابل انعطاف ، برّاق و قهوهاى رنگ كه بوى بادام تلخ مىدهد . در ايران در گرگان ، آذربايجان و كردستان تا سواحل رود كارون انتشار دارد و از نظر سبدبافى بسيار مورد توجه است . تحت گونهاى از اين بيد با نام علمى
S . Triandra subsp triandra
نيز در گرگان ، آذربايجان و در باراندوزچاى ، ارسباران ، سنندج ، همدان ، بروجرد ، دورود و در فارس ديده مىشود .