تمر هندى
در كتب فارسى با نامهاى « تمر هندى » ، « تمر » ، « خبجه » ، « انبله » و « حمز » آمده است . در بلوچستان با نام محلى « چيتچك » شناخته مىشود . به عربى « صبار » و « شجرة الصبار » و « حومر » گويند و در كتب طب سنتى با نامهاى « تمر هندى » و نوع هستهريز و قرمزرنگ آن را « تمر هيرونى » و « تمر گجراتى » نام مىبرند . به هندى « ايملى » و « آملى » و در بمبئى « امبلى » مىنامند . به فرانسوى
Tamarin
و به انگليسى
Tamarind
گويند . تمر درختى است كه درخت آن را به فرانسوى
Tamarin
يا
Tamarinier
و به انگليسى
Tamarind tree
مىنامند . گياهى است از خانوادهء
Leguminosae
تيرهء فرعى
Caesalpinaceae
، نام علمى آن
Tamarindus indica L .
مىباشد .
مشخصات
گياه تمر هندى درخت بزرگى است داراى برگهاى مركب پرى شامل 20 - 10 جفت برگچهء فشرده نزديك به هم متقابل . گلهاى آن به شكل خوشهاى شل و باز در انتهاى ساقه به رنگ زرد مايل به قرمز با گلبرگهاى دراز به طول 13 - 12 ميلىمتر قرار دارد .
ميوهء آن شبيه باقلا به شكل غلاف ناشكوفا با كمى خميدگى به طول 15 - 7 سانتىمتر و به عرض 2 - 1 سانتىمتر كه در آن 10 - 3 دانه قرار دارد . سطح خارجى