تمر هندى
شاخه با گل و ميوه
مسهل و كمى مدر است و در تركيبى به عنوان مسهل در موارد اختلالات كبدى و كمى اشتها و كمى ادرار توأم با يبوست تجويز مىشود [ مىنات ] .
در اندونزى ميوههاى مانده و كهنهء آن براى دارو ترجيح داده مىشود . از ميوههاى كهنه روغنى مىگيرند كه در موارد مختلفى مصارف دارويى دارد از جمله براى رفع خارش از زخم جوش و كورك مصرف مىشود . مخلوط با آب آن را اغلب براى سقط جنين مىخورند [ هين ] . از پوست درخت و برگهاى گياه نيز اغلب به صورت مخلوط با آب حمام و يا به صورت كمپرس و يا به صورت ضماد استفاده مىشود .
گرد تخم تمر هندى را سابقا در ايران با عسل مخلوط كرده و براى افزايش نيروى جنسى مىخوردند [ شليمر ] . تمر هندى از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى ايران سرد و خشك است و در مورد خواص آن معتقدند كه مقوى قلب و معدهء سست است . آشفتگى و تهوع صفراوى را تسكين مىدهد ، ملين است و مسهل صفرا و اخلاط سوخته مىباشد و در رديف خوردنىهاى ترش مسهلى به راحتى و خوبى آن
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 416
مساهمون: حسين مير حيدر
ص٤١٦