با تجويز و زير مراقبت پزشك باشد . مقدار خوراك در اشخاص بزرگ و قوى 1 و حد اكثر 2 عدد دانه است كه به ترتيبى كه دستور داده شده ، پوست آن گرفته و تهيه شود و در ساير اشخاص تا نصف يك دانه و آنهم با ترتيبات فوق خورده شود . اگر دانه را بدون اينكه تدبير كنند يعنى بدون اينكه پوست آن را بگيرند و در آب ليموترش خيس كنند و با ساير داروهاى كمكى مخلوط نمايند ، خورده باشند و يا زايد بر حد مجاز مصرف كنند ، ايجاد عكسالعمل شديد و تحريك و قى و اسهال شديد مىنمايد . در اين قبيل موارد ضمن اينكه بايد به پزشك مراجعه شود ، تا رسيدن پزشك بايد ماست و دوغ يا شير را با كره ، روغن ، شراب سيب ، رب و داروهاى قابض بخورند .
بههرحال بهترين توصيه اين است كه :
اولا از خوردن دانهء آن حتىالامكان بايد احتراز شود و اگر قصد مصرف به علت خاصى هست ، زير نظر پزشك كه تجويز نموده از روغن دند كه فاقد پوست و ساير مواد دانه است ، آنهم به مقدار حد اكثر 5 سانتىگرم مخلوط با چند برابر وزن آن روغن كرچك استفاده شود .
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 273
مساهمون: حسين مير حيدر
ص٢٧٣