درياچهء نيريز ، خور ، طبس ، شيركوه يزد تا 200 متر ارتفاع و در رودشور تا 950 متر ديده مىشود .
3 . گرگتيغ . نام علمى آن
Lycium ruthenicum Murray
و مترادفهاى آن
L . tartaricum Pall .
و
L . foliosum Stocks
و
L . armatum Griff .
و
L . glaucum Miers . L . turcomanicum Fisch .
مىباشد .
نامهاى محلى آن در شاهدشت « قورتتيكان و گرگتيغ » در منجيل « آقتيكان » و در حوالى ميانه « الچالى و الچاليسى » و در خيرآباد ميانه و آذربايجان غربى « آقچالى » مىنامند . ملاحظه مىشود كه نامهاى آن اغلب مشابه كامتيغ است زيرا خيلى به هم شبيه هستند .
اين گونه ديوخار در اروپاى جنوب شرقى ، ارمنستان ، تركيه ، قفقاز ، ايران ، افغانستان ، پاكستان ، آسياى مركزى و مغولستان مىرويد . در ايران در بناب ، شرفخانه ، زنجان ، خمسه ، صوفيان ، تلخهرود ، زنوز ، مرند ، همدان ، منجيل ، شاهدشت ، خراسان ، از تهران تا ميامى ، شاهرود ، تربت جام ، تربت حيدريه ، سيستان و در اطراف تبريز انتشار دارد .
4 . گونهء
Lycium depressum subs angustifolium Schonbeck - Temesy
و مترادفهاى آن
Lycium barbarum Dun .
و
Lycium foliosum L .
مىباشد .
اين درختچه برگهايش باريك كشيده نيزهاى است . طول برگها 10 - 5 / 5 برابر پهناى آن است و طول پايك ميوهء آن حدود 20 ميلىمتر است . در ارسباران ، ميانه ، زنجان ، خراسان ، دشت گرگان ، شيراز و در جنوب كشور از خوزستان تا بندرعباس و بلوچستان و از هفتتپه خوزستان و دالكى تا بندرعباس ، ايرانشهر ، اطراف كرمان ، رفسنجان و سرانجام در اطراف تهران انتشار دارد .
5 . گونهء
Lycium edgeworthii Dun .
و مترادفهاى آن
L . indicum Wight .
و
L . europaeum Clarke
مىباشد .
درختچهاى است خاردار كوچك . شاخههاى آن موجدار و در طول ساقه مخطط است . خارهاى آن باريك نوكتيز و حدود 3 سانتىمتر طول دارد . برگهاى آن متناوب نيزهاى و اغلب كپهاى است . گلهاى آن معمولا سفيد داراى لولهء باريك قيفى شكل به طول 11 - 7 ميلىمتر مىباشد . ميوهء آن مدور كوچك به قطر 4 - 3 ميلىمتر به رنگ زرد يا مرجانى است .
اين گونه در پاكستان و هند و ايران انتشار دارد . در ايران در قطبآباد لار ،