آسه
به فارسى « ديوخار » و « پيلزهره » و انواع و گونههاى مختلفهء آن در مناطق مختلف ايران با نامهاى محلى شناخته مىشود كه ضمن توضيح گونههاى مختلف ، نام و مشخصات آنها در آخر اين بخش خواهد آمد . در كتب طب سنتى با نامهاى « آسه » و « فيلزهرج » آمده است . عصارهء اين گياه را كه در طب سنتى به عنوان دارو به كار مىبرند با نامهاى « حضض » ، « حضض » ، « حضض مكى » ، « حضض يمانى » ، « خولان » و « كحلخولان » معروف است . درختچهاى است كه به فرانسوى
Lyciet
و
Lyciet de Barbarie
و
Jasminoide
و به انگليسى
Willow leaved boxthorn
و
Tea plant
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Solanaceae
و نام علمى آن
Lycium barbarum L .
و مترادفهاى آن
Lycium depressum Stocks .
و
Jasminoides flaccidum Moench .
و
Lycium halimifolium Mill .
مىباشد .
مشخصات
آسه درختچهاى است خاردار به بلندى تا 2 متر برگهاى آن كشيده بيضى قاعده آن باريك و با دمبرگ . گلها پايكدار و طول پايك در حدود 4 - 2 ميلىمتر مىباشد .
جام گل قيفى به رنگ سرخ و ارغوانى به طول 10 - 8 ميلىمتر است . ميوهء آن گوشتى و تخممرغى به قطر 6 - 3 ميلىمتر و پس از رسيدن به رنگ نارنجى يا قرمز درمىآيد .
اين درختچه در آسياى صغير ، سوريه ، عراق ، عربستان و ارمنستان جنوبى تا ايران ،