نيشكر
به فارسى « نيشكر » و در كتب طب سنتى با نامهاى « قصب السكر » و « نيشكر » آمده است . به فرانسوى
Canne sucre
و به انگليسى
Sugar cane
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء غلات
Gramineae
، نام علمى آن
Saccharum officinarum L .
مىباشد .
مشخصات
نيشكر گياهى است چندساله كه از آسيا برخاسته است . ساقهء هوايى آن كه به بلندى 5 - 2 متر مىرسد ، به شكل نى استوانهاى داراى گرههاى متعدد و مملو از مايع شيرينى است كه بهطور متوسط داراى 15 - 13 درصد قند ساكاروز مىباشد . رنگ نى ساقههاى آن برحسب ارقام مختلفه متفاوت و بين آنها رنگ زرد بيشتر و رنگهاى قرمز و ساير رنگها نيز ديده مىشود . برگهاى آن باريك دراز مانند روبان و داراى دندانههاى بسيار ريز در كنارههاى آن ، طول برگها تا 2 متر نيز مىرسد . نيشكر در سن 15 - 12 ماهه به گل مىنشيند . گلهاى آن معمولا اغلب عقيم و در مواقعى كه به دانه مىنشيند دانهها يا تخمهاى آن بسيار ريز كه معمولا داراى قوهء ناميه نمىباشد ، به همين علت تكثير نيشكر در زراعتهاى بزرگ معمولا از طريق كاشت قلمهء آن است كه به سهولت انجام مىگيرد . قلمهها با فاصلهء 50 سانتىمتر از يكديگر روى خطوطى كه 5 / 1 متر از هم فاصله دارند كاشته مىشوند . كشت دانهها و تخم نيشكر براى تكثير