رازيانه
در كتب طب سنتى با نام « رازيانج » نام برده شده است . در ايران در مناطق مختلف « رازيانه » و « باديان سبز » گفته مىشود . به لغت رومى كهن « شمار » و به عربى « شمر » نامند . به فرانسوى
Fenouil
و
Fenouil officinal
و
Aneth
و
Anis doux
و به انگليسى
Fennel
مىگويند . گياهى است از خانوادهء
Umbelliferae
، نام علمى آن
Foeniculum vulgare Mill .
و مترادفهاى آن
Foeniculum capillaceum Gilib .
و
F . officinale All .
و
Anethum foeniculum L .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
بين اسامى فوق نام
F . vulgare
مربوط به « رازيانه تلخ » است كه به فرانسوى
Aneth
و
Fenouil amer
گويند و برگهايش به عنوان ادويه با غذا نيز مصرف مىشود ، و نام
F . officinale
مربوط به رازيانه شيرين است كه به فرانسوى
Fenouil doux
گويند .
توضيح : در اسناد گياهشناسى امريكايى نام علمى رازيانه
F . vulgare Gaertn .
آمده است ولى ساير گياهشناسان ايرانى و هندى و . . . نام
F . vulgare Mill .
را نام اصلى ذكر مىكنند .
مشخصات
رازيانه گياهى است علفى يك ساله و دوساله كه ارتفاع آن تا 5 / 1 متر مىرسد .