پشت برگ خزى است به ابعاد 8 - 6 * 6 - 5 سانتىمتر كه با دمبرگى به طول 3 سانتىمتر به شاخهها متصل هستند . گلهاى آن سفيد و معطر با عطر بادام تلخ است . ميوهء آن شفت تخممرغى صاف به رنگ ابتدا زرد و سپس سرخ و سياه و ترشمزه به ابعاد 12 - 7 * 10 - 6 ميلىمتر است .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى گيلاس باريوم « 1 » وجود دارد و در ميوهء آن 15 - 10 درصد قند يافت مىشود . در آلوبالو كه ترش است مقدار اسيدها بيشتر و بخصوص داراى اسيد سيانيدريك
( HCN )
است .
در هستهء آلوبالو مقدار
HCN
بيشتر و از نظر دارويى جانشين
HCN
مىباشد . در برگ آلوبالو مقدارى پروسيك اسيد « 2 » كه همان اسيد سيانيدريك است وجود دارد و لذا عرق برگ آلوبالو از مسكنها مىباشد . در گونهء محلب از نظر تركيبات شيميايى كومارين ، ساليسيليك اسيد ، و آميگدالين وجود دارد .
در هريك صد گرم گوشت ميوهء گيلاس شيرين خام مواد زير وجود دارد :
آب 80 گرم ، پروتين 3 / 1 گرم ، مواد چرب 3 / 0 گرم ، هيدراتهاى كربن 17 گرم ، خاكستر 6 / 0 گرم ، كلسيم 22 ميلىگرم ، فسفر 19 ميلىگرم ، آهن 4 / 0 ميلىگرم ، سديم 2 ميلىگرم ، پتاسيم 191 ميلىگرم ، ويتامين
A
110 واحد بين المللى ، تيامين 05 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 06 / 0 ميلىگرم ، نياسين 4 / 0 ميلىگرم ، ويتامين
C
10 ميلىگرم .
خواص - كاربرد
در هندوستان از نظر دارويى از ميوهء گيلاس به عنوان قابض و تونيك استفاده مىشود . در مورد آلوبالو پوست درخت تلخ ، قابض ، تببر و ضد نقرس است و مغز هستهء آن تونيك اعصاب است و در همان مواردى كه
HCN
يا اسيد سيانيدريك به كار مىرود و در همان حد مجاز از نظر مقدار ، تجويز مىشود .
در مورد محلب از مغز هستهء آن به عنوان جانشين
HCN
و در همان مواردى كه
HCN
مصرف مىشود تجويز مىگردد و چون به علت وجود گلوكوزيد آميگدالين
هامش
( 1 ) .Ba - Barium( 2 ) .Prussic acid