پوست شاخههاى جوان درخت از پوست تنهء درخت دارچين سيلان تهيه مىشود كه خشن و ناصاف و نامرغوب است .
سابقهء تاريخى
دو گونه دارچين به نام دارچين سيلان و دارچين سايگون از قديمىترين ادويههاى جهان هستند كه از اعصار كهن مورد شناخت بشر بودهاند و اسناد مكتوب تاريخ قدمت آنها را به 40 - 30 قرن پيش مىرساند .
از نظر كيفيت اين دو نوع دارچين باهم يكسان نيستند ولى به علت شباهت زيادى كه از نظر خواص و عطر باهم دارند از همان قرنها پيش هميشه دو گونه :
C . verum
و
C . cassia
باهم اشتباه مىشده و حتى در حال حاضر نيز در اغلب مناطق دنيا براى اين دو گونه دارچين اختلافى قائل نيستند .
در بازار امريكا تقريبا تمام ادويهاى كه به نام دارچين فروخته مىشود عملا از نوع
C . cassia
است و نام دارچين را امريكايىها از هر نوع
Cinnamon
مىگويند . در انگلستان مرسوم است در بازار و در محافل علمى نام
Cinnamon
براى گونهء مرغوب
C . zeylanicum
و نام
Cassia
براى گونهء
C . cassia
به كار مىرود . در صورتى كه در امريكا طبق مقررات مواد غذايى دارويى مربوط به سال 1938 اجازه داده شده است كه كلمهء
Cinnamon
براى هر دو نوع يعنى
C . zeylanicum
و يا
C . cassia
به كار رود .
حكماى طب سنتى از جمله گالن « 1 » طبيب نامدار يونانى در قرن دوم پس از ميلاد در كتابش دارچين سايگون و يا
C . cassia
را همرديف با
C . zeylanicum
يا دارچين سيلان اعلام كرده و معتقد است كه در مصارف طبى مىتوان به جاى دارچين سيلان از دارچين سايگون استفاده كرد ولى از نظر مقدار بايد مقدار مصرف دارچين سايگون دو برابر دارچين سيلان باشد .
مشخصات
دارچين سيلان درختچهاى است از نظر بلندى متوسط هميشه سبز كه قسمت درونى پوست شاخههاى جوان آن دارچين مرغوب تجارتى معروف به دارچين سيلان است . در سيلان و هند ارتفاع اين درختچه ممكن است تا 12 - 10 متر برسد ،
هامش
( 1 ) .Galen