از ريشه به طول 10 سانتىمتر يعنى قطعاتى به طول 10 سانتىمتر از عضو زيرزمينى قطور گياه را بريده روى خطوطى به فاصلهء 70 سانتىمتر كه فاصلهء بوتهها روى خطوط 25 - 20 سانتىمتر باشد ، مىكارند . برداشت ريشه و قسمت زيرزمينى گياه به منظور استفادهء دارويى از سال سوم كه ريشه به حجم يك مشت دست رسيده باشد انجام مىگيرد و از طريق كاشت ريشكهاى گياه نيز در خاك پوك و تازه ، تكثير آن انجام مىشود .
ترب وحشى يا ترب كوهى در كوهستانهاى مرطوب ، گودالها ، كنار جريانهاى آب ، دامنههاى رو به شمال كوهستانهاى اروپا و آسيا و در هندوستان مىرويد . از وجود اين گياه در ايران تا به حال گزارشى نشده است . ولى پرورش آن امكان دارد .
ريشهء ترب وحشى ترد و شكننده به طول تا 1 متر هم ممكن است برسد كه آن را براى مصرف به قطعاتى تقسيم مىكنند . طعم آن تند و سوزان است و وقتى آن را بشكنند بوى گزندهء بسيار تندى از آن متصاعد مىشود كه بينى و چشم را تحريك مىكند و معمولا در مصارف طبى از ريشهء تازهء آن استفاده مىشود . چون ريشهء ترب وحشى حد اكثر رويش را در فصل پاييز دارد و به علاوه حد اكثر تندى آن نيز با برخورد با سرما ايجاد مىشود ، لذا برداشت ريشه از نظر ادويه بايد در اواخر پاييز انجام گيرد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در ريشهء گياه يك اسانس روغنى فرّار با بوى تند و تيز و خراشدهنده وجود دارد . تندى و گزندگى آن در اثر وجود گليكوزيد سينيگرين « 1 » و انزيم مايروزين « 2 » در آن است . لهشدهء گياه در اثر داشتن مادهء ايزو - تيوسيانات « 3 » تأثير بازدارنده روى رشد ميكروارگانيسمها دارد . ريشهء گياه منبع غنى ويتامين
C
است .
در گزارش ديگرى آمده است كه گياه خاصيت بازدارندهء رشد روى جرمهاى گرام منفى گروه حصبه و شبه حصبهء روده را دارد .
در هريك صد گرم ريشهء ترب وحشى خام مواد زير وجود دارد :
آب 74 گرم ، پروتئين 2 / 3 گرم ، انرژى 87 كالرى ، مواد چرب 3 / 0 گرم ،
هامش
( 1 ) .Sinigrin( 2 ) .Myrosin( 3 ) .Iso - thiocyanate