خوراك از ميوه و برگ آن 10 - 2 گرم است . مقدار 10 گرم آن مسهل است .
در اصطلاح طب سنتى ميوهء درخت غار را « حب الغار » مىگويند ، به حجم گيلاس ، خيلى معطر و سياهرنگ و داراى روغنى سبزرنگ و نيمجامد است . تهيهء روغن حب الغار به ترتيب زير است :
روش اول : حب الغار خشك را نيمكوب كرده و در روى الك بريزند و روى بخار آب جوش گذارند تا نرم شود ، سپس آن را در كيسهء محكمى ريخته و آن كيسه را در ميان دو قطعه آهن سوراخدار كه با آب جوش گرم شده باشند گذارده و فشار مىدهند . روغنى كه از آن خارج مىشود با كاغذ صاف كنند . سابقا در بازار ايران برگبو را به نام « سازج هندى » عرضه مىكردند .
روش دوم : دانهء گياه يا حب الغار را گرفته در آب بپزند و بگذارند سرد شود قشرى كه روى آب مىگيرد بردارند .
روش ديگر اين است كه ميوه و برگ آن را بپزند و پس از آن عصارهء آنها را با فشار گرفته با دو برابر وزن آن روغن زيتون مخلوط ، روى آتش ملايم بگذارند ، آنقدر كه آب آن تبخير شود و روغن بماند و دقت شود كه نسوزد و آن روغن را به كار برند .
در هندوستان از ميوهء گياه به عنوان قاعدهآور و بند آوردن اسهال و قطع ترشحات مهبل و استسقا مصرف مىشود .
تذكر اين نكته ضرورى است كه بايد دقت شود كه اولا برگها و ميوهء درخت غار را با برگهاى درخت ديگرى به نام
Pimenta acris
كه آنهم معطر است و شبيه آن مىباشد و از تقطير آن نوشابهاى به نام
Bay rum
درست مىكنند اشتباه نشود .
ثانيا با درخت ديگرى به نام
Laurier cerise
يا غار گيلاسى كه در شرايط خاصى سمّى است اشتباه نشود .
ثالثا با درخت ديگرى به نام
Laurier rose
يا خرزهره نبايد اشتباه شود . البته مشخصات و خواص ساير
Laurier
ها كه با
Laurier sauce
( برگبو ) به كلى متفاوت هستند ، در جلدهاى ديگر اين كتاب خواهد آمد . به مشروح مشخصات و خواص آنها مراجعه فرماييد .