تكثير آن با قلمه و قلمههاى ريشهدار و يا با پاچوش انجام مىشود و پس از 8 - 7 ماه ريشههاى آن به قدر كافى توسعه يافته و مستقر مىشود . اين درخت در خاكهاى غنى و قابل نفوذ رشد خوبى دارد . چيدن برگهاى معطر آن براى اينكه سبزى كامل داشته باشد معمولا بايد صبح زود انجام شود و براى خشك كردن روىهم انباشته نشود و در لايههاى نازك و در سايه پهن و خشك شود . خشك كردن در آفتاب موجب مىشود كه رنگ سبز زيباى آن قهوهاى شود و مقدار زيادى روغن معطر و اسانس آن از بين برود .
تركيبات شيميايى
ميوهء اين درخت داراى اسانس روغنى فرّارى است كه داراى مقدار زيادى اسيد لوريك است . اسيد لوريك از اسيدهاى چرب است كه به شكل متبلور سفيد درمىآيد . در برگهاى خشك برگبو نيز از 3 - 1 درصد اسانس روغنى فرّار بسيار معطر وجود دارد كه از طريق تقطير مىتوان استخراج نمود . در برگهاى گياه نيز اسانس روغنى فرّار وجود دارد .
خواص - كاربرد
از نظر حكماى مغرب زمين تا اواخر قرن هيجدهم كه گياهدرمانى ، رونق وسيعى در اروپا داشت ، دانشمندان و حكماى اروپا معتقد بودند كه ميوهء درخت برگبو به عنوان محرك در تسريع و تشديد قاعدهء زنان مؤثر است و به همين دليل در مواردى به عنوان دارو براى سقط جنين به كار مىرفته است . در كتاب گياهدرمانى به نام گرتهربال « 1 » كه در سال 1526 ميلادى دانشمند معروف [ پيتر تروريس * * ] آن را تهيه كرده و در انگلستان چاپ شده ، در مورد كاربرد ميوه و برگ درخت غار چنين آمده است :
« خميرى كه از گرد حاصل از كوبيدن ميوههاى اين درخت به دست آمده مخلوط با عسل براى معالجهء رنگها و لكههاى غير طبيعى پوست صورت و همچنين براى از بين رفتن دانهها و لكههاى قرمز رنگى كه در پوست صورت جوانان مىزند تجويز مىشده است . »
هامش
( 1 ) .Grete herbal