باديان رومى
در كتابهاى طب سنتى و در بازار با نامهاى « انيسسبز » ، « انيسون » ، « زنبان » ، « زنيان » ، « زيرهء رومى » و « باديان رومى » و به عربى « بزر الرازيانج رومى » ، « رازيانج شامى » ، « حب الحلوه » نام برده مىشود . گياهى است از خانوادهء
Umbelliferae
از جنس
Pimpinella
كه به فرانسوى
Anis
و
Anis vert
و به انگليسى
Spanish aniseed
و
Anise
و
True anise
و تخم آن را
Anise seed
نامند . نام علمى آن
Pimpinella anisum L .
مىباشد .
مشخصات
اين گياه يك ساله به بلندى يك متر ، برگهاى آن باريك و خوشبو و ساقهء آن چهارگوش و گلهاى آن سفيد و تخم آن در غلافى ظريف و طويل به ابعاد 4 - 5 / 1 ميلىمتر و از تخم رازيانه كوچكتر و سبزتر و مايل به سفيدى و كمى مثلثىشكل كه روى پوست آن 5 خط طولى تيره وجود دارد . ممكن است با تخم شود اشتباه شود .
تكثير باديان رومى از طريق كاشت تخم آن است كه در اوايل بهار مستقيما در زمين اصلى مىكارند . در حدود 12 - 10 كيلو بذر در هر هكتار كافى است . پس از حدود 3 ماه شكوفههاى سفيد آن ظاهر مىشود و حدود يك ماه بعد نيز ميوهء آن رسيده و آمادهء برداشت خواهد بود . تخمها را در سايه خشك نموده بوجارى و بستهبندى و در انبار خشكى نگهدارى مىنمايند . معمولا از هر هكتار 800 - 500