مىباشد . شكل ميوه خيلى متنوع ولى عموما گرد ، به رنگ سبز روشن و يا طلايى و قسمتى از آن سرخرنگ است و روى سطح خارجى آن با كركهاى نمدى پوشيده شده است . هستهء آن بيضى و تخممرغى ، سطح آن شياردار است . در شمال ايران با نامهاى محلى « شفتالو » ، « پشمالو » و در آذربايجان « هولى » و در ساير نقاط كشور « هلو » و نوعى از آن « شفتالو » ناميده مىشود .
هستهء هلو داراى پوست خشبى سختى است شياردار و در داخل آن مغزى قرار دارد كه تلخ است . در بعضى ارقام ، هستهء هلو به گوشت چسبيده و در برخى ارقام مرغوب به گوشت ميوه نمىچسبد .
بهطور كلى هلو از نظر تقسيمبندى به دو نوع كلى تقسيم مىشود :
نوع اول : هلو يا شفتالو كه پوست ميوه كركدار است كه آنهم دو جور است ، هلوى كركدار كه هسته به گوشت مىچسبد و هلوى كركدار كه هسته به گوشت نمىچسبد .
نوع دوم : هلويى كه پوست آن صاف و ليز و بدون كرك است . اين نوع نيز دو جور دارد ، يك جور هلو بدون كرك كه هسته به گوشت مىچسبد و جور ديگر هلوى بدون كرك كه هسته به گوشت نمىچسبد .
تكثير درخت هلو اولا از طريق كاشت هستهء آن است كه معمولا بىدرنگ پس از برداشت هسته كاشته مىشود . ثانيا از طريق پيوند شكمى كه در ماههاى مرداد - شهريور انجام مىشود . كاشت بذر معمولا براى به دست آوردن پايه براى پيوند است و يا براى به دست آوردن انواع جديد ، ولى از نظر تجارتى و كشاورزى عمومى مىتوان گفت كه پيوند تنها روش تكثير درخت هلو از ارقام مورد نظر است كه عينا خواص رقم مورد نظر در درخت منعكس خواهد شد . معمولا پيوند هلو از رقم مورد نظر روى پايهء حاصله از هسته زده مىشود و يا روى پايهء بادام ، بخصوص در خاكهاى آهكى و در محلهايى كه بيم خشكى مىرود و يا روى پايهء زردآلو بخصوص در زمينهاى آهكى و سنگدار . سرانجام ممكن است روى پايهء آلو بخصوص در زمينهايى كه خاك كم عمقى دارند زده مىشود .
از نظر زادگاه عدهاى معتقدند درخت هلو از چين برخاسته است و عدهء بيشترى از جمله خود چينىها معتقدند كه خاستگاه درخت هلو سرزمين ايران است به همين دليل نام
Persica
در اغلب نامگذاريها ديده مىشود .
شفتالو يا هلو به صورت خودرو در جنگلهاى شمال ايران ديده مىشود و در