سنجد ( درخت )
به فارسى بهطور كلى « سنجد » ولى در مناطق مختلف ايران داراى نامهاى محلى است ، در كردستان آن را « سرينچك » ، در آذربايجان « ايده - ايكده » ، در اطراف تهران « پستانك » و در اصفهان « غبيده بادام » گفته مىشود . در كتب طب سنتى با نامهاى « غبيرا » ، « چوبدانه » ، « نقد » ، « بل » نام برده شده است . به فرانسوى
Eleagne
و به زبان عوام در فرانسه
Chalef
و به انگليسى
Oleaster
و
Bohemian oleaster
و
Russian olive
گفته مىشود . درختچه يا درختى است از خانوادهء
Elaeagnaceae
از جنس
Elaeagnus
كه نام علمى آن
Elaeagnus angustifolia L .
مىباشد و گياهشناسان با نامهاى مشابه ديگرى از جمله
E . spinosa L .
و
E . caspica ( Sosn ) . Grossh
و
E . inermis Mill .
و
E . hortensis M . B .
و
E . orientalis L .
نيز نام بردهاند .
مشخصات
درخت سنجد كه به صورت درختچه بزرگ يا درخت كوچكى ديده مىشود داراى برگهاى بيضىشكل نيزهاى است روى برگها نقرهاى كبود و پشت آن نقرهاى است و به همين دليل است كه آن را غبيرا مىنامند چون اغبر است . گلهاى آن كوچك زردرنگ معطر با عطر قوى كه بوى آن تا فاصلهء زيادى منتشر مىشود و اغلب ايجاد حساسيت مىنمايد . ميوهء آن به شكل و ابعاد زيتون ، گوشتدار ، پوست نازك ميوه به رنگ قرمز نارنجى و گوشت آن سفيد نخودى با طعمى كمى شيرين و قابض و قابل