شاخه زردآلو با گل
صفرا و ملين مزاج است . تشنگى و غليان خون و صفرا و التهاب معده را فرومىنشاند .
آروغ را قطع مىكند . اگر شخص تبدار كه تب گرم صفراوى دارد آن را بخورد و روى آن آب گرم و عسل بنوشد و قى كند تب او قطع مىشود . زردآلو خيلى زود فاسد و متعفن مىشود ، نفاخ است و در اين صورت آروغ ترش ايجاد مىكند و ممكن است تب بياورد ، براى سردمزاجان و معدهء ضعيف اشخاص كهنسال نيز مضر است . از اين نظر براى عدم مواجهه با اين ضررهاى آن بايد با شكر ، مصطكى و انيسون ، زيره و كندر خورده شود . اگر روى آن آب خورده شود خصوصا اگر آب سرد خورده شود و يا اينكه زردآلو را بعد از غذاى سنگين بخورند ، بسيار مضر است و در اين قبيل موارد براى اصلاح بايد سعى كرد قى كنند و با تنقيه با هليله يا تخم رازيانه چند روز پىدرپى و يا سكنجبين خوردن رفع ناراحتىها شود . ناشتا خوردن زردآلو بسيار بد است و مداومت در خوردن آن باعث دلدرد مىشود و براى رفع آن بايد شكر و انيسون خورد .
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: حسين مير حيدر
ص١٣٦