زردآلو
به فارسى انواع آن را « زردآلو » ، « شكرپاره » ، « قيسى » و در كردستان « مشمش » نامند و خشك كردهء آن را برگهء زردآلو و برگهء قيسى و خوبانى گويند . در كتب طب سنتى قديم با نام « مشمش » آمده است .
ميوهء درختى است كه درخت آن را به فرانسوى
Abricotier
و به انگليسى
Apricot tree
گويند . گياهى است از خانوادهء
Rosaceae
، نام علمى آن
Prunus armeniaca L .
و مترادف آن
Armeniaca vuglaris Lam .
است .
مشخصات
درخت زردآلو به بلندى 6 - 4 متر با تاج كروى است . پوست تنهء آن در جوانى ظريف به رنگ سبز مايل به قهوهاى پس از آن در سنين پيرى و در درختان كهن به رنگ مايل به قرمز درآمده و تركهاى محسوسى مىخورد . برگهاى آن ساده قلبىشكل ، ليز به رنگ سبز درخشان و زيبا كه كنارهء آن دندانهدار است و دمبرگ درازى دارد . گلهاى آن در اوايل بهار به رنگ سفيد يا صورتى بدون دم گل بهطور منفرد يا دوتايى ظاهر مىشود . ميوهء آن كه در گونههاى وحشى كوچك است در انواع پرورش يافته نسبتا درشت ، خوش طعم ، شيرين ، كروىشكل كمى تخممرغى و گوشت آن به رنگ زرد روشن و در داخل آن هستهاى قرار دارد كه داراى پوست سخت خشبى ولى بر خلاف هلو صاف است و معمولا در اغلب ارقام به گوشت نمىچسبد .