مىباشد .
بررسىهاى ديگرى نشان مىدهد كه مقدار 013 / 0 ميلىگرم ارسنيك در هر 100 گرم گردو وجود دارد و در گزارش مطالعات آزمايشگاهى ديگرى آمده است كه يك گلوبولين و جوگلاندين « 1 » از مغز گردو جدا شده است و در مغز گردو ويتامينهاى گروه
B
و همچنين ويتامين
A
وجود دارد .
ميوهء نارس گردو منبع بسيار غنى و شايد از غنىترين منابع ويتامين
C
است .
عصارهء آبى برگهاى گردو كه عارى از وجود جوگلون است ، داراى خاصيت بسيار قوى باكترىكش و ضد ميكربها مىباشد .
در هريك صد گرم گردو خام و خشك مواد زير موجود است :
آب 5 / 3 گرم ، پروتئين 8 / 14 گرم ، مواد چرب 64 گرم ، هيداتهاى كربن 13 گرم ، خاكستر 9 / 1 گرم ، كلسيم 99 ميلىگرم ، فسفر 380 ميلىگرم ، آهن 3 ميلىگرم ، سديم 2 ميلىگرم ، پتاسيم 450 ميلىگرم ، ويتامين
A
30 واحد بين المللى ، تيامين 34 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 13 / 0 ميلىگرم ، نياسين 9 / 0 ميلىگرم و ويتامين
C
2 ميلىگرم .
خواص - كاربرد
معمولا از هريك صد كيلوگرم گردو با پوست خشبى آن در حدود 35 - 30 كيلوگرم مغز گردو به دست مىآيد . در مورد گردوهاى كاغذى اين نسبت ممكن است به نصف يا 50 درصد برسد . مغز گردو حدود 50 درصد روغن دارد . براى گرفتن روغن گردو معمولا از گردوهاى وحشى و ساير گونهها كه گردوى ريز دارند ، استفاده مىشود . گردوى درشت معمولا براى مصرف مغز آن مورد استفاده قرار مىگيرد . از گردوهاى كوچك وحشى نيز پس از روغنگيرى كنجاله خوب و مغذى به دست مىآيد كه در حدود 40 - 30 درصد مواد ازته و 9 - 8 درصد چربى دارد كه براى پروار كردن و چاق كردن خوك و غذاى گاو شيرى و طيور بسيار مورد توجه است .
در كره و چين از مغز گردو و به عنوان تونيك و مقوى [ روا * ] ، مدر [ ايشىدويا ] ، تصفيهكنندهء خون و خونساز و براى معالجهء بيمارىهاى ريه و حنجره استفاده مىشود [ ابرت ] ، مخلوط با بادام شيرين و ژينسنگ « 2 » براى معالجهء سرفهء مزمن به كار مىرود
هامش
( 1 ) .Juglandin( 2 ) .Ginseng