دنيا اغلب كاشته مىشود . در ايران در آذربايجان و اردبيل و چهارمحال بختيارى و نايين و سولده و در مناطق مرزى ايران - افغانستان ، درهء حريرود و آن نواحى كاشته مىشود . نام محلى آن در آذربايجان « چودار » ، در سولده « ديوك » ، در خرقان « كارناوار » ، در نايين « ديله » و در چهارمحال « بارنج » مىباشد .
تركيبات شيميايى
چاودار از نظر تركيبات شيميايى مقدار زيادى بيش از 50 درصد نشاسته دارد به علاوه داراى مادهاى موسوم به سكالوز « 1 » و مواد معدنى و ساير مواد مىباشد .
چاودار
در هريك صد گرم دانهء خشك چاودار مواد زير مشخص شده است :
آب در حدود 11 گرم ، پروتئين در حدود 12 گرم ، هيدراتهاى كربن حدود 73 گرم ، خاكستر 8 / 1 گرم ، كلسيم 38 ميلىگرم ، فسفر 376 ميلىگرم ، آهن 7 / 3 ميلىگرم ، سديم 1 ميلىگرم ، پتاسيم 467 ميلىگرم ، تيامين 43 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 22 / 0 ميلىگرم و نياسين 6 / 1 ميلىگرم .
هامش
( 1 ) .Secalose