لوبيا
در كتب طب سنتى « لوبيا » ، « اللوبيا » و در متون عربى اين كتب « الفاصوليه » ، « الفصوليا » نامبرده شده است به فرانسوى
Haricot
و
Horicot commun
و به انگليسى
Kidney bean
« لوبياى قرمز »
Navy bean
« لوبياى سفيد » گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Leguminosae
تيرهء فرعى
Papilionaceae
نام علمى آن
Phasaeolus vulgaris L .
مىباشد .
مشخصات
گياهى است يك ساله كه براى رسيدن ، در شرايط مناطق معتدلهء گرم ايران در حدود 100 روز زمان احتياج دارد . انواعى از اين گياه پيچكدار است و بلند مىشود و احتياج به قيم دارد و انواعى نيز كوتاه است . برگهاى آن مركب و شامل 3 برگچه قلبى شكل سبز تيره ، نوكتيز ، بزرگ و خشن . گلهاى آن سفيد مايل به زرد يا مايل به بنفش و ميوهاش غلافى است باريك دراز كه دانههاى لوبيا در آن قرار دارد . قسمت مورد استفادهء لوبيا پوست غلاف و دانههاى داخل غلاف است . از ميوهء لوبيا ما دام كه سبز است و دانه داخل غلاف سبز بوده و نرم و هنوز سفت نشده به عنوان لوبياسبز استفاده مىشود و پس از خشك شدن فقط دانههاى داخل غلاف به شكل لوبياى خشك مورد استفاده قرار مىگيرد . تكثير لوبيا با كاشت بذر آن در مزرعه در اوايل بهار آغاز مىشود و محصول آن در اواخر بهار و يا اوايل تابستان برداشت مىشود . لوبيا اصولا