در اواخر مهرماه گياههاى جوان را به مزرعه اصلى منتقل مىنمايند . محصول اين نوع كاشت در دىماه به دست مىآيد كه به عنوان محصول گران به بازار فرستاده مىشود .
در موقع كاشت در مزرعه نهالهاى جوان در گودالهايى به عمق 5 / 0 متر و عرض 30 سانتىمتر كه از دو سوم كود حيوانى و يكسوم خاك پر شده باشد كاشته مىشود .
در دوران رشد مرتبا سيخك زده و با قطع انتهاى شاخههاى اصلى و برگهاى زايد رشد ميوه را تحريك مىنمايند . پس از آن در اغلب ارقام قيم لازم است كه گياه به آن بسته شود .
در ساير مناطق معتدله تخم گوجهفرنگى در اواخر اسفند در خزانه كاشته مىشود و در ارديبهشتماه نهالهاى جوان به مزرعه اصلى منتقل و در اين صورت در مردادماه به تفاوت محصول برداشت مىشود . فاصلهء بين بوتهها در حدود 50 سانتىمتر از هر طرف مناسب است . در دوران رسيدن ميوه در گرما بايد مرتبا آبيارى شود .
معمولا همينكه بوته داراى رشد كافى شد پاى آن را كمى خاك مىدهند .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در گزارشى از تجزيههاى شيميايى گياه آمده است كه ميوهء گوجهفرنگى داراى اكساليك اسيد و در ميوهء نارس آن ناركوتين « 1 » يافت مىشود و در شاخههاى آن روتين مشخص شده است .
مقدار اكساليك اسيد در شاخههاى تازهء گياه حدود 026 / 0 درصد و در شاخههاى خشك گياه 642 / 0 درصد مىباشد ترشى ميوهء گوجهفرنگى در اثر وجود سيتريك اسيد و ماليك اسيد است . وجود سولانين در برگ و شاخهها و تخم آن گزارش شده ولى در عصارهء ميوه آن يعنى در آب گوجهفرنگى مشخص نشده است .
ميوهء گوجهفرنگى از نظر ويتامين
A
و
B
و
C
غنى مىباشد .
[ G . I . M . P ]
.
گزارش ديگرى تركيبات و مواد عاملهء گوجهفرنگى را چنين نشان مىدهد كه در ميوهء گوجهفرنگى رسيده گلوكز و فروكتوز و سوكروز و يك كتوهپتوز « 2 » وجود دارد .
در ميوهء رسيده و نارس گوجهفرنگى وجود تقريبا تمام امينواسيدهاى اصلى به استثناى تريپتوفان تأييد شده است . اسيد آلى اصلى و عمده موجود در گوجهفرنگى سيتريك اسيد است . اسيديتهء ميوه بتدريج از مرحلهء سبزى به طرف قرمز شدن افزايش مىيابد و
هامش
( 1 ) .Narcotine( 2 ) .Ketoheptose