شنگ
گرم و از برگ و گل آن تا 16 گرم است .
گرد برگ گل ساييدهشدهء آن براى التيام زخمها و جراحتهاى كهنه و رفع تعفن آنها مفيد است .
زكرياى رازى خوردن ريشهء شنگ را براى دفع سموم مفيد مىدانسته است . مضر كليه است و لذا بايد با عناب خورده شود .
در هريك صد گرم شنگ خام مواد زير موجود است :
آب 77 گرم ، پروتئين 9 / 2 گرم ، مواد چرب 6 / 0 گرم ، هيدراتهاى كربن 18 گرم ، كلسيم 47 ميلىگرم ، فسفر 66 ميلىگرم ، آهن 5 / 1 ميلىگرم ، پتاسيم 380 ميلىگرم ، ويتامين
A
10 واحد بين المللى ، تيامين 04 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 04 / 0 ميلىگرم ، نياسين 3 / 0 ميلىگرم ، ويتامين
C
11 ميلىگرم .
در هريك صد گرم شنگ پخته كمآب مواد زير موجود است :
آب 81 گرم ، پروتئين 6 / 2 گرم ، مواد چرب 6 / 0 گرم ، هيدرات كربن 1 / 15 گرم ، كلسيم 42 ميلىگرم ، فسفر 53 ميلىگرم ، آهن 3 / 1 ميلىگرم ، پتاسيم 266 ميلىگرم ، ويتامين
A
10 واحد بين المللى ، تيامين 03 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 04 / 0 ميلىگرم ، نياسين 2 / 0 ميلىگرم و ويتامين
C
ميلىگرم .
گونه ديگرى از خانوادهء
Compositae
شنگ سياه است كه به فرانسوى
Salsifis noir
و
Scorzone're
يا
Scorzone're
و به انگليسى
Scorzonera
يا
Escorzonera
و
Black salsify