تحليل ( 3 )
1 - تأليف كتابهاى پزشكى توسط دانشمندان شيعه از همان قرن دوم هجرى آغاز شده و ادامه يافته است .
2 - قرن 4 و 5 و 6 در واقع قرن سه پزشك بزرگ شيعه : رازى ، بوعلى و سيد اسمعيل جرجانى است ، و باارزشترين تأليفات ( و در مجموع بيش از نيمى از كلّ متون پزشكى اين سه قرن ) از آنها است ، بهطورىكه از 109 عنوان كه « الذريعه » در مورد اين سه قرن معرفى نموده ، به ترتيب تعداد : 24 عنوان از رازى ، 28 عنوان از بو على سينا ، و 5 عنوان از جرجانى است .
3 - تأليف كتابهاى پزشكى در قرن 3 ، و بهخصوص قرن 4 بهيكباره افزايش چشمگيرى نسبت به قرون قبل پيدا مىكند و اتفاقا بخش مهمى از اين دو قرن ، يعنى از 320 تا 440 ه . ق . همزمان با دولت سلاطين شيعه آل بويه مىباشد كه در عهد آنان دانشمندان مورد تشويق قرار گرفته و علوم اسلامى ارتقاء فراوان مىيابد .
4 - بعد از آل بويه ، و مقارن با روى كار آمدن فرمانروايان غير شيعى در ايران و كشورهاى همجوار ، سير نزولى تأليفات پزشكى به ناگهان شروع مىشود و تا آخر قرن نهم ادامه مىيابد .
5 - قرن دهم با سلسله شيعه صفويه ( از 907 ه . ق . ) شروع مىشود و دوباره علم و دانش پزشكى به سرعت رشد و ترقى نموده و در اين قرن تأليفات طبى به حدود پنج برابر قرن قبل افزايش مىيابد و اين روند در قرن يازده نيز ادامه دارد .
6 - قرن دوازدهم كه فقط ثلث اول آن همزمان با اواخر صفويه است ( تا سال 1135 ) ،