گرديم . در دورانى كه همهگونه داروهاى قوى و مؤثر براى درمان بيمارىها ساخته شده است از من بعيد است كه نسبت به داروها اينچنين بدبين باشم ؛ ولى وقتى كه مىبينم نه تنها من بلكه همهء مؤلفان و استادان داراى همين عقيده هستند كه در اثر مصرف داروهاى كنونى فصل تازهاى به بيمارىشناسى تحت عنوان « بيمارىهايى كه پزشك مولد آنهاست » افزوده شده است به خود حق مىدهم كه چنين بينديشم » . « 1 » بدينترتيب :
« با اندك توجه و دقت در متن كتابها و رسالههايى كه در تمام طول سى سال اخير توسط دانشمندان صلاحيتدار پيرامون زيان داروها تأليف شده و همچنين با مطالعهء چندين هزار گزارش سازمان بهداشت جهانى كه فقط بهمنظور آگاهى پزشكان جهان از خطرات داروها تدوين گرديده ، به آسانى بر هر فرد واضح و آشكار خواهد شد كه در تمام اين كتابها و رسالهها و گزارشها جز ذكر زيان داروها و خطرات آنها چيز ديگرى به چشم نمىخورد . به عبارت ديگر همهء دانشمندان لبه تيز حملات خود را متوجه داروها كرده و دائما از ضرر و خطر آنها سخن مىگويند بدون اينكه حتى يك نفر پيدا شود براى رفع ضرر داروها چارهاى بينديشد و طرحى پيشنهاد كند كه هم عملى و منطقى و هم از نظر علمى بىعيبونقص باشد » . « 2 »
بنابراين ، « به مرور زمان به نسبتى كه تعداد داروها در اجتماعات بشرى زيادتر مىشود به همان نسبت بر تعداد عوارض و اختلالات حاصله از آنها و پيدايش بيمارىهاى پاتروژنيك ( بيمارىهايى كه پزشك بهوسيلهء داروها مولد آنها مىباشد ) افزوده گرديده است » . « 3 » تا آنجا كه پروفسور
Conte
در نخستين جلسهء افتتاحيهء
هامش
( 1 ) - همان ، ص 84 .
( 2 ) - مقايسه طب قديم ايران با پزشكى نوين ، ص 210 .
( 3 ) - همان ، ص 210 .