بااينوجود : « يكى از مهمترين مسائلى كه بحث طب سنتى ايران را در محافل پزشكى و اجتماعى كشور ما پيش كشيده و در اروپا و آمريكا و ساير نقاط جهان نيز به نحو ديگرى پيرامون آن در مطبوعات و كتابها بحث مىشود مربوط به زيان داروهاى شيميايى و خطرات حاصله از درمانهاى كنونى است . علت اهميت اين موضع اين است كه در بين كليهء مباحث علم طب آنچه از همه مهمتر است و در حقيقت هدف اصلى دانش پزشكى را تشكيل مىدهد درمان بيمارىها مىباشد » . « 1 » « متأسفانه از اوايل قرن بيستم به اين طرف و مخصوصا پس از جنگ جهانى دوم روز به روز زيانها و خطرات حاصله از داروها و درمانهاى كنونى بيشتر بر محافل پزشكى و اجتماعى دنيا ثابت شده است » . « 2 » بهطور مثال : « ساليانه بيش از - / 000 / 500 / 1 مورد از افراد بسترى شده در بيمارستانهاى آمريكا را مىتوان به عوارض جانبى داروها نسبت داد كه بسيارى از آنها به علت اثرات متقابل بين دو دارو مىباشد . تعداد بسيارى را كه تشخيص داده نشده و درمان نمىشوند و يا نياز به بسترى شدن در بيمارستان ندارند ممكن نيست حدس زد اما ارقام و اعداد بايد بسيار بيشتر باشد » . « 3 » « كار به جايى رسيده است كه حتى استادان پزشكى در كتابهاى كلاسيك به دانشجويان هشدار مىدهند كه از خطرات داروها غافل نباشند . از جمله پروفسور ژان هامبورژه
( Jean Hamburger )
كه يكى از استادان پزشكى بسيار مشهور فرانسه است در كتابى كه بهعنوان اندرز به دانشجويان تأليف كرده است ، در صفحهء 66 چنين مىنويسد : « يكى از نتايج گرانبهاى تجربيات بىاندازه زياد درباره درمان بيمارىها اين است كه رفتهرفته نسبت به كليهء داروها بدبين
هامش
( 1 ) - مقايسه طب قديم ايران با پزشكى نوين ، ص 105 .
( 2 ) - همان ، ص 106 .
( 3 ) - بررسى در طب سنتى ايران ، ص 61 .