ظاهر مىكند .
- از روغن زيتون تازه ، به صورت ماساژ دادن و ماليدن بر روى لثهى دندان درمان پيوره ، مىتوان نتايج مفيد به دست آورد ؛
- لينيمان سير كه از خيساندن لهشدهى چند دانهى سير ( يك بولب ، مجموعهى چند قطعه ) به مدت 2 تا 3 روز در 200 گرم روغن زيتون تازه به دست مىآيد .
اگر در روماتيسم ، دردهاى عصبى و دررفتگىهاى عضوى بر روى محل شكستگى مالش داده شود ، اثر تسكيندهندهى درد ظاهر مىكند .
مالش دادن روغن زيتون تازه به پوست سر هنگام شب ( پيش از خوابيدن ) و ادامهى آن به مدت 10 روز ، از ريزش موى سر جلوگيرى مىكند . پس از مالش دادن ، بايد سر را با پارچهاى پوشاند و هنگام صبح با شامپو يا صابون ، موى سر را شستوشو داد .
- براى درمان نقرس ، مالش دادن روغن بابونه روى عضو ، اثرهاى درمانى ظاهر مىكند .
براى اين كار ، يك قسمت گل بابونهى خشك شده را در هشت قسمت روغن زيتون وارد مىكنند و سپس آن را در بن مارى حرارت داده و يا به مدت 4 روز در معرض گرماى خورشيد قرار مىدهند . سپس آن را صاف كرده ، بر روى عضو مىمالند و مالش مىدهند .
- كمپرس خيساندهى 100 گرم برگ تازهى تاجريزى سياه ، كه از خيساندن آن به مدت يك هفته در 200 گرم روغن زيتون تازه به دست مىآيد و براى درمان سودا ( حساسيت - اگزما ) به كار مىرود . همچنين ، ماليدن مخلوط گليسيرين و روغن زيتون كه به نسبت مساوى از هريك تهيه شده ، براى رفع خراشهاى پوستى و حفاظت و تأمين بهداشت آن مؤثر است .
استفاده از مخلوط مذكور ، در غالب نواحى رايج است .
- تنقيهى 200 گرم روغن زيتون تازه در نيم ليتر آب ، براى رفع يبوستهاى تشنجى به كار مىرود و اثر بسيار خوبى دارد .
- پوست و برگ درخت زيتون : داراى مزّهى تلخ و اثر ادرارآور مقوّى ، تببر و كمكنندهى فشارخون است . دو خاصيت اخير ، بيشتر در برگ زيتون وجود دارد . برگ درخت زيتون ، با عمل بازكنندهى مجارى عروقى سطحى كه دارد ، باعث پايين آوردن فشار خون مىشود ، بدون آنكه اثر مضعف بر روى قلب داشته باشد . اثر ضدّ ديابت و كاهندهى اورهى خون نيز دارد . حالت برافروختگى را از بين مىبرد و مصرف طولانى آن ، در درمان آنژين دوپوترين مؤثر است .
بررسيهاى مارتس در سال 1938 نشان داد كه جوشاندهى برگ درخت زيتون ، به نحو منظم در كم كردن فشارخون تأثيرى بسزا دارد و چون در 80 % مبتلايان اثر درمانى ظاهر نموده است ، مىتوان از آن براى كم كردن فشارخون استفاده كرد . عرق برگ زيتون كه از تقطير برگهاى جوان زيتون يا اولئااروپه آ به دست مىآيد ، به عنوان كاهندهى فشارخون ، ادرارآور و مقوّى به كار مىرود .
جوشاندههاى غليظ برگ درخت زيتون ، در موارد مختلف اثر مفيد در رفع عوارض نقرسى و روماتيسم نيز ظاهر نموده است . « 1 »
روغن زيتون ، در فرمول بسيارى از فرآوردههاى دارويى مانند پمادها و فرآوردههاى آرايشى ، استفاده مىشود . ضماد حاصل از لهشدهى زيتون تازه ، در درمان و باز كردن كورك و جوشهاى پوست صورت و دست ، مؤثر است . زيتون سبز كه مدتى در آب نمكدار نگهدارى شده باشد ، به مصارف تغذيهاى مىرسد . زيتون سبز ، سهلالهضمتر از نوع سياه آن است . ابن سينا نيز در خاصيت زيتون مىنويسد :
هامش
( 1 ) . على زرگرى ، گياهان دارويى ، ج 3 ، ص 328 .