مصلحت مقدم نيست ؟
- بيشتر اقسام بارورىهاى پزشكى اقتضاى استمناى مرد جهت بيرون كشيدن منى را دارند كه حتى اگر با ابزار پزشكى هم باشد حرام است .
نتيجه : مخالفت با بارورىهاى پزشكى و تلقيح مصنوعى به جهت ايرادات وارد بر اصل بارورىهاى پزشكى نيست ، به خصوص اگر بين زوجين صورت گيرد ، بلكه بيشتر مخالفان به دليل پيامد و نتايج پيش بينى نشدهى اخلاقى و يا منجر شدن بارورىهاى پزشكى به حرام ديگر ، آن را ممنوع اعلام كردهاند .
آيه : 50
آيات مرتبط : 59 يونس - 21 روم موضوعات : مسائل فقهى پزشكى - بارورىهاى پزشكى - آثار مثبت بارورىهاى پزشكى منبع : بارورىهاى پزشكى از ديدگاه فقه و حقوق صفحات : 117 تا 119
آثار مثبت بارورىهاى پزشكى
اين آثار ( كه بيشتر ناظر به لقاح اسپرم و تخمك زوجين است ) به شرح زير است :
- نسل و فرزند ، نعمت خداوند بر بندگان و نياز ضرورى انسان است كه شرع اسلام هم ، بر آن تأكيد بسيار كرده است . بنابراين درمان نازايى يا عقيمى ، محذورى ندارد . اصولا عقيمى و نازايى تكوينى قابل درمان نيست ، چنانكه خداوند هركه را بخواهد عقيم قرار مىدهد ، « 1 » لذا ما درصدد رفع موانع و امراضى هستيم كه از باردارى و توليد نسل جلوگيرى مىكنند .
اين نوع درمان ، دخالت در كار خدا و بر هم زدن نظام و قوانين تكوينى و طبيعى نيست ، چون قانون جديدى بيرون از سنت خلقت الهى خلق نشده است ، بلكه كشف سرى از اسرار الهى در عمليات توليد مثل و پردهبردارى از هويت قوانين آفرينش الهى در جسم انسانى است . « 2 » اينكه خداوند در قرآن شريف مىفرمايد :
وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً
« 3 » تعبير به جعل عقيم است ، نه خلق عقيم . در واژهى خلق ، تغيير و تحول مستمر متصور نيست ، اما در واژهى جعل تغيير و تحول ممكن است ، « 4 » چنانكه در جاى ديگر مىفرمايند
وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً
« 5 » پس آيه اشاره دارد كه از بين بردن عقيمى و اصل بارورىهاى پزشكى با قدرت الهى و شرع ناسازگارى ندارد .
البته از پيامدها و نتايج زيانبار اخلاقى بايد پيش گيرى كرد ، مثلا با وضع قوانين و نظارت بر مراكز بارورى ، محدود كردن بارورىهاى پزشكى به زوجين ، تمييز كردن ظرفهاى آزمايشگاهى ، عدم اختلاط اسپرمها ، به دست آوردن منى به شيوه حلال ، مؤمن و متعهد بودن پزشك و . . . مىتوان از نتايج زيانبار شرعى و اخلاقى جلوگيرى نمود .
در آينده اثبات مىكنيم از جهت حكم اولى ، دليل و اجماعى بر منع يافت نمىشود و از جهت حكم ثانوى ، مبتنى بر عوارض و موقعيتها و آثار زيانبار است كه اولا ، بسيارى از اين عوارض ، اگرچه ناراحت كنندهاند ، مستلزم حكم شرعى بر منع نيستند و نهايت
هامش
( 1 ) . شورى / 50 .
( 2 ) . سخنان محى الدين قادرى در مجمع فقه اسلامى ، مجلهى مجمع فقه اسلامى ، دورهى دوم ، عدد 2 ، جزء 1 ، ص 368 و محمد رضا آصفى ، « ديدگاه عدهاى از عالمان شيعه ، سنى و مسيحى دربارهى توليد مثل غير جنسى » ، روزنامهى اطلاعات ، شنبه 3 / 8 / 1376 به نقل از : سيد محمد حسين فضل اللّه در گفتو گوى صورت گرفته .
( 3 ) . شورى / 50 .
( 4 ) . سخنان ، شيخ خليل الميس در مجلس مجمع فقه اسلامى ، مجلهى مجمع فقه اسلامى ، دورهى سوم ، عدد 3 ، جزء 1 ، ص 506 .
( 5 ) . روم / 21 .