كامل باكتريها را از بين ببرد .
2 - محلول عسل كهنه ( عسلى كه قبلا براى حفظ بافتها مورد استفاده قرار گرفته ) يك ميكروبكش قوى و مؤثر براى از بين بردن كليهى انواع ميكروبها به استثناى ميكروبهاى خوشهاى مىباشد .
3 - بافتهاى نگهدارى شده در محلول 50 % عسل تا مدت زيادى سالم و قابل استفاده و عارى از ميكروب باقى مىماند .
عسل و رژيم غذايى در بيمارى قند :
رژيم غذايى مناسب در بيمارى قند يكى از اركان اساسى درمان اين بيمارى است بهويژه در بيمارى قند سالمندان . زيرا رژيم غذايى در 50 % موارد براى درمان بيمارى كافى است و در 30 % موارد ديگر به بهبودى اين بيمارى كمك مىكند . امّا اگر بيمار جوان باشد ، از تزريق آنسولين استفاده مىشود .
ركن اساسى رژيم غذايى مبتنى بر خوددارى از مصرف جميع انواع مواد قندى و نشاستهاى مثل نان ، برنج ، سيبزمينى ، شيرينى و شربت است . و در حقيقت اينگونه رژيم بسيار مشكل و طاقتفرساست .
و در اينجا وجود يك مادهى غذايى شيرين كه علاوه بر لذيذ بودن ، انرژى مورد نياز بدن را نيز تأمين كند ، بسيار ضرورى است . و اين مادهى غذايى عسل است . آزمايشهايى كه توسط دانشمندان به عمل آمده ثابت كرده است كه بدن انسان قادر است قند ميوه را به راحتى و به سرعت جذب كند هرچند مبتلا به بيمارى قند باشد و قند ميوه به نسبت بالايى در عسل وجود دارد و 40 % از تركيبات عسل را تشكيل مىدهد . ازاينرو توصيه شده است كه اين بيماران عسل را جايگزين ساير مواد قندى نمايند .
دو دانشمند به نامهاى « كيليان » و « توبياش » ثابت كرده اند كه مصرف 20 گرم عسل براى صبحانه و 20 گرم ديگر براى ناهار ، تأثير قابل توجهى در بالا رفتن قند بيماران نخواهد بود .
كشف مهم ديگرى كه « منكوفسكى » بر اثر آزمايش روى سگها بدان رسيده اين است كه عسل در درمان بالا رفتن اسيد خون
( Acidosis )
. - كه اگر همراه با بيمارى قند باشد ، بسيار خطرناك خواهد بود - نقش مهمى دارد . امّا پروفسور « واتيف » ، استاد دانشگاه صوفيه پس از انجام آزمايشهايى روى 36 كودك مبتلا به قند مىگويد : « براى من به نحوى غير قابل ترديد ثابت گرديده كه عسل در مداواى بيمارى قند مؤثر مىباشد » .
در اين اواخر نيز مواردى در عسل كشف گرديده كه از نظر خواص درمانى شباهت زيادى به آنسولين دارد . تمام اين مسائل باعث مىگردد كه عسل به عنوان مادهاى در تبادلات مواد قندى مخصوصا نزد افراد مبتلا به بيمارى قند به شمار آيد .
فراموش نكنيم كه مصرف بيش از حد عسل براى بيماران ديابتى مضر است . زيرا 30 % از تركيبات آن را قند انگور تشكيل مىدهد . و براى اينكه نتيجهبخش باشد بايد به مقدار معقول و با نظر پزشك مصرف شود .
عسل و پيشگيرى از پوسيدگى دندان :
پوسيدگى دندان نزد افراد ، بسيار شايع است بهويژه افرادى كه مواد قندى مصنوعى را به فراوانى مصرف مىكنند . موادى كه به دليل داشتن قند شير
( Lactobacilli )
قابل تخمير مىباشند .
مىتوانيم نقش عسل را در پيشگيرى از پوسيدگى دندان را از نتيجهى آزمايشهايى كه توسط دو دانشمند به نامهاى « وسبورن » و « نوزيسكين وست » بر روى تعدادى از مردم در خلال پنج هفته و نيم انجام گرفت ، لمس كنيم . در اين آزمايشها ثابت گرديد كه 100 % افرادى كه مواد قندى طبيعى ( 70 گرم عسل در روز ) را مصرف كرده و از قبل نيز دچار