سرطان پستان مبتلا بوده است و توسط " دموكدس " تحت جراحى قرار گرفته است . پزشكان ايرانى مثل اهوازى ، رازى ، ابن سينا ، جرجانى و . . . نيز در قسمتهايى از دائرةالمعارفهاى بزرگ پزشكى خود به سرطان پرداختهاند كه در ادامه به برخى از نظرات آنها اشاره خواهيم كرد .
اهوازى : وى در كتاب خود " الملكى " ، به توضيح سرطان پرداخته است و به پيشآگهى بد و روش جراحى سرطان اشاره كرده است : " اين ورم به ندرت علاجپذير است و بايد آن را با چاقو درمان كرد . بايد عضو مبتلا را با تيغ قطع كرد و تمام ريشههاى آن را بريد تا خون جارى گردد .
سرطان غدهاى ودى ( بدخيم ) است كه اگر بزرگ شود علاجش غير ممكن است . بايد آن را به قسمتى برداشت كه از آن اثر و ريشهاى باقى نماند " .
همچنين در مورد پيشگيرى و درمان سرطان ، آب ، هوا و مكان مناسب براى زندگى را توصيه مىكند تا در حقيقت بيمار در يك محيط مناسب ، هواى سالم و اكسيژن كافى در اختيار داشته باشد .
جرجانى : وى نيز بر نظر پيشينيان صحّه گذاشته است : " تشخيص غدد سرطانى در مراحل اوّليه پيدايش كار دشوارى است . زمانى هم كه تشخيص آسان مىگردد ، درمان مشكل مىگردد . هدف درمان ثابت كردن عارضه در همان محلّى است كه ايجاد شده است " . جرجانى به فاصلهى زياد بين شروع بيمارى تا تشخيص اشاره مىكند و هدف درمان را جلوگيرى از تهاجم و متاستاز غده مىداند .
ابن سينا : در مورد نظر وى درباره سرطان بهطور مفصلترى در اين قسمت صحبت خواهيم كرد .
مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: اردكانى
ص١٣٩