طب و بهداشت از نظر امام
واژهى طبيب
امام عليه السّلام مىفرمود : طبيب تا زمان موسى عليه السّلام « معالج » ناميده مىشد . روزى موسى بن عمران در مناجات خود عرضه داشت ، الهى اين دردها را چه كسى به جان آدميزاد مىاندازد ؟
خطاب رسيد : من . موسى گفت : به اين دردها چهكسى درمان مىبخشد ؟
باز هم ذات اقدس الهى فرمود : من به بندگان دردمندم دوا مىدهم . موسى بن عمران در اين هنگام گفت : پروردگارا وقتى كه درد از تو و درمان هم از توست پس معالج چه كاره است ؟ خطاب آمد .
- درد را خودم و درمان را هم خودم مىفرستم . فقط معالج در اين ميان طيب خاطرى پيدا مىكند كه بيمار از چنگ خطر گريخته است . از آن تاريخ معالج را طبيب خواندهاند .
در فراز ديگرى امام صادق عليه السّلام فرموده : تا بدن ، خود مىتواند با نيروهاى طبيعى بر ضد بيمارى پيكار كند از استعمال دوا پرهيز كنيد .
امام مىفرمايد : كسى كه از بيمارى نجات يافته و بااينحال خودسرانه به استعمال دوايى پرداخته كه به مرگش منجر شده است مستحق نفرت و خشم من خواهد بود . من از او بيزارم زيرا او در اين اقدام خودسرانه خودكشى كرده