آفرينش آدم ، مبدا آفرينش ديگران نيز خواهد بود . برخى از آياتى كه دربارهى منشأ آفرينش انسان بحث كرده است اختصاص به حضرت آدم دارد . يعنى يا تصريحشده و يا از سياق آيه بدست مىآيد :
*
« إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ »
( آل عمران / 59 )
در اينجا صراحت دارد ، البته نه به اين معنا كه خلقت ديگران از خاك را نفى كند ولى نظر اصلى آن ، در مورد آدم است نه ديگران ، در مورد ديگران نه نفى مىكند و نه اثبات و اما آنجا كه از سياق آيه برمىآيد ، آياتى نظير داستان شيطان است كه به خدا مىگويد : آيا به كسى كه از خاك آفريدى سجده كنم : أسجد لمن خلقت طينا . و اينك آيات :
*
« قالَ أَ أَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيناً »
( اسراء / 61 )
*
« خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ »
( ص / 76 )
*
« خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ »
( اعراف / 12 )
*
« لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ »
( حجر / 33 )
*
« وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ »
( حجر / 26 )
*
« إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ * فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ »
( حجر / 28 و 29 )
*
« خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ »
( الرحمن / 14 )
*
« الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ »
( سجده / 7 و 8 )
در سوره حج آن مراحل را تفسير فرموده است كه ببينيد شما آفرينشهايى پىدرپى داشتهايد و در هر مرحلهاى خداست كه دگرگونيها را بوجود مىآورد ، آفرينشى از پى آفرينش ديگر و فعليتى از پس فعليت ديگر به شما مىبخشد :
مرحلهى نخست : از خاك به نطفه . مرحلهى دوم : از نطفه به علقه . مرحلهى سوم : مضغه :
مفسرين گفتهاند : از مادهى مضغ ( جويدن ) است زيرا در اين مرحله ، مانند گوشت جويده شده