متوقف مىشود . اين ميكروارگانيسمها ( همان موجودات ذرهبينى " قارج و باكترى " ) در محيطهاى مرطوب و نمدار رشد مىكنند .
همچنين عسل خام داراى آنزيمى به نام گلوكز اكسيداز مىباشد كه وقتى با آب مخلوط مىشود ، پراكسيد هيدروژن توليد مىكند كه اين ماده خود بهعنوان نوعى ضدعفونىكننده خفيف شناخته مىشود . علاوه بر آنزيمهاى خاصى كه در عسل يافت مىشوند و نقش مرهم را ايفا مىكنند ، عسل شامل آنتى اكسيدان فلاونويد نيز مىباشد كه نقش آنتى باكتريال را اجرا مىكند . يكى از ضد اكسيدانها ، چينوسمرين نام دارد كه تنها مختص به عسل مىباشد ، پژوهشگران هماكنون در حال مطالعه اين عنصر هستند تا با خواص ضد اكسنده آن بيشتر آشنا شوند . يكى ديگر از مطالعات آزمايشگاهى بر روى عسل ستروننشده نشان داده است كه اين ماده واكنش بجايى در مقابل استافيلوكوك ( باكترى كه در همه جا وجود دارد و باعث ايجاد عفونت در زخمهاى باز مىشود ) از خود نشان مىدهد . عسلى كه رنگ آن كمى تيرهتر است ، بهويژه عسلى كه از گلهاى گندم سياه درست شده باشد حاوى مقادير بيشترى آنتى اكسيدان نسبت به ساير انواع عسلها مىباشد . همچنين عسل خام و عسلى كه تحت فرآيندهاى شيميايى قرار نگرفته باشد ، داراى مزاياى بيشترى نسبت به انواع مشابه خود مىباشد .
4 - عسل و بيمارىهاى گوارشى :
عسل به علت داشتن بعضى آنزيمها به هضم غذا كمك مىكند ، مثل : ليپاز ، آميلاز ، ساكاراز و . . . عسل از شدت هيپراسيديته معده مىكاهد و مىتواند در افراد مبتلا به ترش كردن يا رفلاكس مؤثر باشد ، براى زخم معده و التهاب آن نيز مفيد است . از ساير مصارف درمانى عسل مىتوان به اثرات كمك درمانى در بيمارى سل ، التهاب ريه ، آسم و ذات الريه اشاره كرد ، همچنين مىتوان از اثرات كمكى آن در انواع زخم و التهابهاى قرينه و سوزشهاى چشم نام برد . عسل در درمان بيمارىهاى زنان و زايمان ، بيماريهاى قلبى ، بيماريهاى كليوى و بيماريهاى اعصاب نقش به سزايى داشته است ، نيز در