نمىباشند . لذا پژوهشگر بر آن شد تحقيقى تحت عنوان مقايسه تاثير آرامسازى پيشرونده عضلانى و آواى قرآن ، ذكر خدا ، بر سطح اضطراب آشكار دانشجويان پرستارى در به دو ورود به كارآموزى انجام دهد و فصل روشنترى را در آموزش پرستارى منطبق با واقعيت هاى بالينى به مطالعه بگذارد .
روش بررسى :
اين پژوهش يك تحقيق كارآزمايى بالينى از نوع
clinical Matched Randomized Trail
است . جامعه پژوهش شامل : 60 دانشجوى پرستارى است كه در دانشگاه علوم پزشكى شهركرد مشغول تحصيل بودند ، دورههاى آرامسازى پيشرونده عضلانى را نگذرانده ، در پژوهش مشابه شركت نداشتند ، داراى بيمارى روانى نبودند ، داروى موثر بر اضطراب مصرف نمىكردند و به صورت داوطلب تمايل به شركت در پژوهش را داشتند . ابتدا از نظر سن ، جنس ، سال تحصيلى ، استفاده از خوابگاه و معدل مشابهسازى شدند . سپس ، به صورت نمونهگيرى آسان انتخاب و بطور تصادفى به سه گروه مورد و شاهد تقسيم شدند . ابزار گردآورى دادهها در اين پژوهش پرسشنامه كه شامل سه بخش بود : قسمت اول پرسشنامه خصوصيات فردى و بيمارى از قبيل : تحصيلات پدر و مادر ، محل سكونت ، وضعيت اقتصادى ، ميزان علاقمندى به حرفه پرستارى و . . . مىباشد . قسمت دوم پرسشنامه شامل آزمون اضطراب اشپيلبرگر است كه اين پرسشنامه شامل 20 سوال مىباشد كه داراى پايينترين نمره اضطراب ( 20 ) و بالاترين نمره اضطراب ( 80 ) مىباشد كه توسط اين پرسشنامه اضطراب بيمار قبل و بعد از مداخله سنجش مىشد .
قسمت سوم پرسشنامه شاخصهاى فيزيولوژيكى ( فشارخون ، تنفس ، نبض ، درجه حرارت ) بود .
آزمون پرسشنامه اضطراب آشكار اشپيلبرگر و كنترل شاخصهاى فيزيولوژيكى ( فشار خون ، تنفس ، نبض ، درجه حرارت ) در هر سه گروه دو هفته قبل از ورود به محيط بالينى به عمل مىآيد . سپس طى يك جلسه 45 دقيقهاى آرامسازى پيشرونده عضلانى توسط