و شيرخوارگى بوده است » و نيز در آيه 14 سوره لقمان اشاره مىكند « و ما به هر انسان سفارش كرديم كه در حق پدر و مادر نيكى كند خصوصا مادر كه چون بار حمل فرزند برداشته و تا مدت 2 سال كه طفل را از شير بازگيرد هر روز رنج و ناتوانيش افزوده شده است . . . »
آنچه كه قرآن بيان كرده است گامى فراتر از نظريههاى روابط موضوعى معاصر در روانشناسى است چراكه قرآن ضمن اشاره به تحمل درد و رنج مادر ، براى دلگرم كردن مادر و نيز هدايت و راهنمايى به فرزندان توصيه مىكند كه مبادا به زحمات پدر و مادر بىتوجه باشند به عبارتى قرآن مساله را فقط به زمان وابستگى عاطفى و جسمانى كودك به مادر محدود نمىكند كه هر موقع كودك به استقلال دست يافت و توانست نيازهاى خودش را ارضا نمايد ، پدر و مادر را ناديده بگيرد بلكه از بعد شناختى نيز قرآن كريم آموزشها و رهنمودهايى را بيان مىكند كه اين رهنمودها در روابط بين فردى و ارتقاء سلامتى روانى افراد ( هم پدر و مادر و هم فرزندان ) حائز اهميت مىباشد بدين معنى كه حفظ پيوندهاى خانوادگى و فاميلى و معاشرت با آنها ، مىتواند احساس طرد شدن را از فرد زايل نمايد و با تماس مداوم با اقوام و نزديكان ، فرد احساس مىكند مورد عشق و علاقه ديگران هست و از روى و محبت و عطوفت با وى رفتار مىشود و مطمئن است كه مورد تنفر و خصومت ديگران نيست و درنتيجه در كاهش احساس تنهايى او موثر خواهد بود و همين همدلى بين افراد باعث مىشود توان و مقاومت افراد به حد اكثر خود برسد و به تقويت « من » بيانجامد و در آن صورت با داشتن « من قوى » مشكلات زندگى كمتر نمود پيدا مىكند و درنتيجه فشار روانى كاهش مىيابد .
ب - انگيزههاى روانى : انگيزههايى هستند كه مستقيما نمىتوان آنها را به حالتهاى فيزيولوژيك بدن كه درنتيجه نيازهاى جسمى هستند ، برگرداند به عبارت ديگر اكثر روانشناسان انگيزههاى روانى را شاخه يا شعبهاى از انگيزههاى فيزيولوژيك مىدانند كه درنتيجه تاثير و تاثر مهارتها و عوامل رشد اجتماعى فرد به وجود مىآيند
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 434
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٤٣٤