بهداشت جاى مىگيرد و بهداشت يعنى توانايى كامل براى ايفاى نقشهاى اجتماعى ، روانى و جسمى بهداشت ، تنها نبود بيمارى يا عقبماندگى نيست ( همان منبع ، ص 100 ) .
در سالهاى اخير ، انجمن كانادايى بهداشت روانى ، بهداشت روانى را در سه قسمت تعريف كرده است : قسمت اول به نگرشهاى مربوط به خود
قسمت دوم : نگرشهاى مربوط به ديگران و قسمت سوم نگرشهاى مربوط به زندگى
نگرشهاى مربوط به خود تسلط بر هيجانهاى خود
آگاهى از ضعفهاى خود
رضايت از خوشيهاى ساده
نگرشهاى مربوط به ديگران علاقه به دوستيهاى طولانى و صميمى
احساس تعلق به يك گروه
احساس مسئوليت در مقابل محيط انسانى و مادى
نگرشهاى مربوط به زندگى پذيرش مسئوليتها
ذوق و توسعه امكانات
توانايى اخذ تصميمات شخصى
ذوق خوب كار كردن ( همان منبع ، صص 14 - 13 )
بهداشت روانى عبارتست از مجموعه عواملى كه در پيشگيرى از ايجاد و يا پيشرفت روند وخامت اختلالات شناختى ، احساسى و رفتارى در انسان نقش موثر دارند بنابراين تعريف بهداشت روانى شامل سه نوع ، پيشگيرى اوليه ثانويه و ثالث مىباشد .
روانشناسان معاصر انگيزهها را به دو بخش اصلى تقسيم مىكنند كه عبارتند از :
الف : انگيزههاى فيزيولوژيك ب : انگيزههاى روانى
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 431
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٤٣١