آرامش روانى پس از نماز ، با امور و مواردى اضطرابانگيز و يا با حالتى كه او را افسرده مىسازد ، مواجه مىشود .
تكرار بىحدونشان اين موارد با يادآورى آنها در تمدد اعصاب ، آرامش نفسانى و سلامت روانى ، پس از نماز ارتباط مىيابد و به اين ترتيب فرد از اضطراب و نگرانى ناشى از اين امور يا موارد رها مىشود . تاثير مهم نماز در كاهش اضطراب ، افسردگى بيماران روانى و ايجاد سلامت روانى ، شبيه تاثير رواندرمانى برخى از رواندرمانگران معاصر براى درمان اضطراب و افسردگى بيماران روانى است . پرواضح است كه وجه تشابه ميان روش رواندرمانى و اثر درمانى منتج از نماز ، بسيار مشهود است . انسان بلافاصله پس از نماز به ذكر دعا و تسبيح مىپردازد كه اين تداوم همان حالت آرامش و سلامت روانى را موجب مىشود . اصولا انسان در دعا با خداى خود به مناجات مىپردازد و از مشكلاتى كه او را در زندگى مضطرب و افسرده مىكند به او پناه مىبرد و با بازگو كردن مشكلات اضطراب اضطرابانگيز در چنين حالتى از سلامت روانى برخوردار مىشود .
بطور كلى تحقيقات متعدد روانشناسان نشان مىدهد كه حالت روانى انسان با آشكار كردن مشكلات در حضور يك دوست صميمى يا درمانگر رو به بهبود مىرود . حال تصور كنيد كه همين انسان اگر مشكلات خود را با خدا بازگو كند و پس از نماز به مناجات با پروردگار و دعا به درگاه او طلب يارى بپردازد ، حالت روانى او تا چه اندازه بهبود پيدا مىكند . ملاحظه مىشود كه همان نتيجهاى كه در يك رواندرمانى مؤثر و موفق حاصل مىشود از نماز نيز بدست مىآيد . زيرا آن احساس امنيت و رهايى از اضطراب را كه نماز در انسان ايجاد مىكند ، موجب آزاد شدن نيروى روانى او مىشود كه اين آزادى ضامن ايجاد سلامت روان است . نيرويى كه قبلا در زنجيرههاى اضطراب ، نگرانى و افسردگى مقيد و زندانى بود . درنتيجه انسان حالت نشاط و طراوت را در همه وجودش احساس مىكند .
همين رابطه معنى انسان با پروردگار در طول نماز و دريافت نوعى فيض الهى يا بارقه روانى از خداوند متعال ، موجب رهايى نيروهاى معنوى مستقر در انسان مىشود و عزمش
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 290
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٢٩٠