روانى بشر امروز را اقناع و نيازهاى او را در اين مسير تأمين كند ، نماز است . چراكه با نماز و ياد خدا دلها آرام گيرد و مشكلات روحى و روانى انسان به حد اقل ممكن مىرسد .
امروزه بسيارى از روانشناسان دريافتهاند كه دعا ، نماز و داشتن يك ايمان محكم به دين ، اضطراب ، افسردگى ، نگرانى ، تشويش و ترس را كه زمينهساز بسيارى از بيماريهاست بر طرف مىكند :
« أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ »
كلمه نماز نشان مىدهد كه رابطهاى ميان انسان و پروردگارش وجود دارد . وقوف خاشعانه و خاضعانه انسان در نماز ، در برابر خداوند متعال به او نيرويى معنوى مىبخشد كه حس صفاى روحى و آرامش قلبى ، امنيت روانى و سلامت روانى را در او پديد مىآورد . از آنجا كه انسان در نماز با همه اعضاى بدن و حواس خود متوجه خدا مىشود و از همه اشتغالات و مشكلات زندگى روى برمىگرداند . به هيچچيز جز خدا و آيات قرآن كه در نماز به زبان مىآورد فكر نمىكند .
همين حالت روىگردانى كامل از مشكلات زندگى و نينديشيدن به آن در ميان نماز موجب آرامش روان و سلامت روانى مىشود . اين حالت آرامش روانى در ايجاد وضعيت سلامت روانى تاثير بالايى دارد و موجب كاهش شدت فشارهاى عصبى روزانه و تنيدگىها و تنش هايى كه بسيارى از مردم دچار آن هستند ، مىشود .
توماس هاسليوپ ( 1995 ) پزشك معروف هلندى دراينباره مىگويد : « مهمترين جواب آرام بخش كه من در طول سالهاى متمادى تجربه و مهارتم در مسائل روانى به آن پى بردم ، همين نماز است . »
من بهعنوان يك پزشك مىگويم مهمترين وسيله در آرامش روان كه ضامن از بين بردن تنشها و اضطرابها و افسردگىهاى روزمره است و من تاكنون شناختهام نماز است . » حالت تمدد اعصاب و آرامش روانى ناشى از نماز انسان را از اضطراب و افسردگى كه بيماران روانى همواره از آن رنج مىبرند رها مىكند . زيرا چنين حالتهايى عموما تا مدتى پس از نماز در انسان باقى مىماند و ادامه مىيابد . انسان گاهى در حالت تمدد اعصاب و