در اسلام قانون مشهور و معروفى تحت عنوان ( لا ضرر ) وجود دارد كه برطبق آن ، ضرر زدن به شخص يا اشخاص به هيچ وجه روا نيست و پيامبر اسلام نيز به شدت از آن نهى كرده است . امروزه آلودگى محيط زيست مصداق بارز ضرر وارد نمودن به سلامت افراد جامعه به حساب مىآيد و بدون ترديد نهى شديد پيامبر نيز مشمول آن مىگردد ( 12 ) .
در تعاليم اسلامى اصول بهداشت محيط و مبارزه با عوامل آلودهكننده مورد توجه اكيد است كه با توجه به عدم آگاهى مردم در زمان گذشته و نيز با توجه به اينكه در اسلام ، شيطان سمبل هرگونه بدى و انحراف و فساد است ، پيامبر ( ص ) و امامان معصوم ( ع ) با شيوههاى ثواب و عقاب يا وجود شيطان مردم را به رعايت بهداشت دعوت مىكردند كه در احاديث ارائه شده است .
در جهانبينى اسلامى هر حركت و عمل مثبت انسان ، اگر از انگيزه و نيت الهى برخوردار باشد عبادت محسوب مىشود بنابراين تلاش هر انسان مسلمان در جهت رعايت بهداشت محيط و حفظ محيط زيست حتى اگر كوچك به نظر برسد ولى با انگيزه الهى باشد عبادت محسوب شده و او را بسوى تعالى و كمال رهنمون مىسازد .
پيشنهادها :
نتيجه بررسى آيات قرآن و تفاسير و كتب علمى تبيين يك مكتب زيست محيطى جامع است كه بيانگر معيارهاى درست انديشيدن و درست عمل كردن در عرصه مسائل محيط زيست باشد . دعوت مردم به رفتارهاى هنجار زيست محيطى در قالب امر به معروف و بازداشتن آنها از رفتارهاى ناهنجار بهداشت محيطى در قالب نهى از منكر دارى ماهيتى كاملا زيست محيطى بوده و در حقيقت ضامن اجراى ساير وظايف فردى و اجتماعى در قبال محيط زيست باشد .