در بخشى از آيه 19 سوره كهف آمده است : اكنون يك نفر از خودتان را با اين سكهاى كه داريد به شهر فرستيد تا بنگرد كدام يك از آنها غذاى پاكيزهترى دارند و مقدارى از آن براى روزى شما بياورد . در اين آيه اشاره شده است كه حتى در بحرانىترين لحظات زندگى به مامور غذا توصيه مىشود كه هر غذايى را نخرد بلكه بنگرد كه در ميان فروشندگان كدامين نفر غذايش از همه پاكتر است و آن را به دست آورد ( 11 ) .
امروزه بسيارى از مردم جهان به اهميت بخشى از اين دستور پى بردهاند و سعى دارند غذاى آنها از هر نوع آلودگى ظاهرى به دور باشد و غذاها را در ظرفهاى بهداشتى و دور از گرد و غبار نگهدارى مىكنند . البته بايد دقت كرد كه غذاها از آلودگى به حرام ، ربا ، غش ، تقلب و هرگونه آلودگى باطنى نيز پاك باشد ( 11 ) .
حفظ محيط زيست :
خداوند بندگانش را به حفظ پاكى و بهداشت زمين فراخوانده و از تخريب و آسيب اين خوان پرنعمت نهى فرموده است . فقه و اخلاق اسلامى متضمن دستورات و توصيههاى فراوان در باب حفاظت محيط زيست ، اصلاح و بهسازى آن است .
منع از اسراف ( آيه 141 سوره انعام ) ، بهرهبردارى نادرست از منابع طبيعى ( آيه 32 سوره مائده ) ، امر به آبادانى زمين ( آيه 61 سوره هود ) ، دعوت به شكران نعمتها ( آيه 7 سوره ابراهيم ) و استفاده صحيح از آنها نمونههايى از اين دستورات و توصيههاى عمومى است ( 12 ، 10 ) .
افزون بر اين كليات ، در موارد خاص راهنمايى و احكامى ارائه شده است كه همگى در جهت حفاظت از محيط زيست مىباشد بهعنوان مثال از قطع درختان ميوهدار نهى شده است و بر باغدارى و كشت و پرورش درختان تأكيد شده است . امام صادق ( ع ) مىفرمايد : درختان ميوهدار را قطع نكنيد كه خدا بر شما به شدت عذاب خواهد ريخت ، زراعت كنيد و درخت بكاريد كه به خدا سوگند هيچ عملى حلالتر و پاكيزهتر از آن نيست ( 3 ، 12 ) .
اين در حالى است كه امروزه قطع بىرويه درختان ، تخريب پوشش گياهى ، توسعه بيابان ها ، شور شدن اراضى و آبها ، خشك شدن قنوات و چاهها را در پى داشته است كه هريك