خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ
« 1 » يعنى : « انسان را از گل خشكيدهاى همچون سفال آفريد » . زمين و نعمتهاى آن ، اعم از آب ، خاك و مرتع كه از مصاديق بارز منابع طبيعى به شمار مىروند جزو انفال و متعلق به حكومت اسلامى مىباشند و جهت عموم مسلمين با اجازهى دولت اسلامى مصرف مىگردند . خاك وديعهى ارزشمند الهى در نزد مردمان هر جامعه و ثروت ملى آن محسوب مىشود كه نه تنها بايد در حفظ و حراست اين سرمايه ملى سعى وافر نمود ، بلكه مىبايست با اتخاذ سياستهاى بهرهبردارى اصولى و فنى و احيا اين گرانبهاترين چشمهى حيات ، آن را به نسلهاى آينده مسترد كرد .
اعمال سياستهاى اصولى بهرهبردارى و حفظ و احياء خاك ، منوط به ميزان توجه و عنايت جدى طبقات مردم از طريق تصويب قانون ، ارايه طرح و برنامه و اجراى دقيق و مقررات موضوعه همراه با ترويج و آموزش و ارتقاء هرچه بيشتر سطح آگاهى ملى ميسر مىباشد . ساليانه 5 ، 1 ميليون هكتار در به سطح بيابانهاى كشورمان افزوده مىشود و تپه هاى عظيم شن را بوجود مىآورد ، در هر دقيقه 200 تن خاك از سطح مزارع ، مراتع و جنگلها راهى دريا ، درياچهها و پشت سدها مىشود و در واقع هرساله در ايران بطور مستمر در هر هكتار حدود 15 تن خاك در اثر فرسايش آبى شسته مىشود كه به معناى از دست دادن 76 كيلوگرم ازت 24 كيلوگرم فسفر و 8 كيلوگرم پتاس در هكتار است « 2 » .
اگر قيمت مواد غذايى داخل خاك را حساب كنيم ساليانه حدود 6 / 7 ميليارد دلار از مواد غذايى داخل خاك را از دست مىدهيم . خاك آغشته به آب به كمك نور خورشيد گياهان را تغذيه كرده و گياهان متقابلا خاك و اتمسفر مجاور را تعديل مىكنند و همين
هامش
( 1 ) . الرحمن ( 55 ) ، آيه 14
( 2 ) . پرويز كردوانى ، جغرافياى خاكها ، ص 15 .