نتيجهگيرى :
يكى از شاخههاى اعجاز علمى ، اعجاز طبى است ، همان گونه كه علم طب و پزشكى از زيرمجموعههاى علوم تجربى محسوب مىشود .
اعجاز طبى از يك نگاه به اين معناست كه برخى از آيات قرآن حاوى مطالب و توصيههاى پزشكى است كه در زمان نزول قرآن كه عصر ظلمت و جهل بوده كسى نسبت به آن علوم اطلاعى نداشت و در واقع همين پيامهاى قرآن كريم و تعليمات اسلامى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت عليهم السّلام موجب گشت تا مسلمانان به سوى دانش و به ويژه علوم پزشكى روى آورند .
با بررسى آياتى در قرآن كريم كه انسان را به سوى شاخههاى مختلف علوم پزشكى متمايل مىكند و همچنين احاديث اهل بيت عليهم السّلام كه به شكل علمى و دقيق موضوعات متعددى را بيان مىنمايد مىتوان به علت عمده توجه و پيشرفت سريع مسلمانان در مسير علم طب ، پى برد . و در نتيجه مىتوان مطالب طبى موجود در قرآن را به عنوان راهى براى پيشرفت بيشازپيش مسلمانان در زمينه علوم پزشكى تلقى نمود .
بنابراين پيشينه بحث اعجاز طبى كه زيرمجموعه اعجاز علمى است ارتباط تنگاتنگى با سابقه تاريخى تفسير علمى دارد و آغاز پيدايش اين بحث را مىتوان از همان آغاز قرن اول كه روند تفسير علمى شكل گرفت دانست . مفسرين اهل سنت از جهان عرب بيشتر به سمت اين موضوع گرايش داشتند و در ميان تفاسير آنان ، هنگام تفسير آياتى كه به خلقت انسان و يا مسائل بهداشتى اشاره دارد ، مىتوان رد پايى از نظريه اعجاز طبى يافت و علاوه بر كتاب هاى تفسير ، كتابهاى فراوانى در زمينه اعجاز علمى به شكل اعم و نيز اعجاز طبى به شكل