يعنى رزق و روزىهاى پاكيزه را براى خوردن برگزينيد و خدا را شكر كنيد اگر خدا پرستيد . مؤمنين بايد خوب بخورند و خدا را عبادت كنند . هدف اصلى آفرينش جن و انس براى عبادت است ، لذا خوب خوردن و شكرگزارى كردن قسمتى از عبادت مىباشد ( 3 ، 2 ) . از مفاد دستور به ظاهر كوچك قرآن ( 2 ) .
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ
« 2 »
( انسان بايد به طعامش نظر كند ) چنين برمىآيد كه انسان بايد به طعامش نظر كند : چه مىخورد ، چگونه مىخورد ، كجا مىخورد ، كى مىخورد ، با كه مىخورد و . . . اطاعت كند . البته نظر و رؤيت هر دو ديدن است اما " نظر " يك ديدن و بررسى علمى است و مىتوان در مورد اين آيه شريفه حالات زير را در نظر گرفت :
1 - بايد توجه داشت غذاى ما از راهى به دست آيد كه حلال باشد نه حرام .
2 - بايد نظر كند كه غذا در معده و رودهاش چه مىكند و چرا انسان را از فساد و تباهى و لاغرى نجات مىدهد و چه مىشود كه يك قسمت آن ناخن و قسمتى مو ، جايى به مصرف گوشت و استخوان مىرسد ، خون مىشود ، رگ و پى و چشم و گوش و . . . مىشود .
3 - انسان بايد به غذايش نگاه كند و هنگام غذا خوردن به خوراك خود چشم بدوزد تا دچار سوء هاضمه نشود .
4 - بايد به غذا نگاه كند تا مهمان ناراحت نشود و به رغبت مشغول خوردن باشد .
5 - بنگرد كه چه مىخورد و همسايه گرسنه چه مىخورد . اينجا از كثرت نوع نمىداند چه انتخاب كند و آنجا از قلت غذا در اين فكر هست كه جواب عيال و كودكان را چه بدهد .
هامش
. بقره ( 2 ) ، آيه 172
( 2 ) . عبس ( 80 ) ، آيه 24